หรือไม่ว่าเป็นเมื่อใด”
“หากท่านว่าง เช้าตรู่วันมะรืนนี้จะมีรถม้ามารับท่าน” ผู้ดูแลร้านบอกอย่างรวดเร็ว
วันมะรืน?
วันมะรืนนางต้องไปเรียนแล้ว
แต่ไม่เป็นไรค่อยขอลาหยุดเอา
เรื่องหาเงินสำคัญกว่า
ตกบ่ายมีบ่าวรับใช้คนหนึ่งเข้ามาจริงๆ และให้เงินมัดจำไว้หนึ่งร้อยตำลึง พวกเขากระเป๋าหนักมาก
เซี่ยเฉียวยิ่งใส่ใจมากยิ่งขึ้น นางไปยังเรือนด้านหลังและป้อนหนอนตากแห้งแก่ต้าสยงเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ หากมีความจำเป็นจะได้ขอความช่วยเหลือจากต้าสยงได้
นางทำคนเดียวจะเหนื่อยเกินไป
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หญิงชราก็กลับไปถึงบ้านของนางแล้ว
เซี่ยหมั่งซานหยุดงานกลับมาบ้านเห็นสภาพใกล้ตายของหญิงชราทั้งโกรธทั้งโมโห
“ท่านไปอยู่ที่นั่นแค่คืนเดียวก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว!? เซี่ยผิงกั่งกล้าทำรุนแรงกับท่านเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าว่าเขาอย่าได้คิดที่จะเป็นขุนนางอีกเลย! ข้าจะไปหาคนมาจัดการเขา!”
ราชสำนักนี้ใช้ความกตัญญูปกครองใต้หล้า เขาไม่เชื่อหรอกว่าหากยกเอาเรื่องของท่านแม่มาข่มขู่ แล้วเซี่ยผิงกังจะยังเฉยอยู่ได้!
หญิงชราระเบิดโทสะ รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง “ข้าล้มเองข้างนอก! ไปหาเรื่องเขาก็ไม่มีประโยชน์!”
