้น สามารถหาคู่ครองที่ดีกว่านี้ได้ คุณหนูคนนั้น…” สาวใช้เอ่ยจบก็รู้ตัวว่าตนเองทำผิดไปแล้ว นางรีบเอ่ยทันที “ขออภัยคุณหนูใหญ่ ข้าไม่ได้มีเจตนาที่จะว่าร้ายคุณหนูลูกพี่ลูกน้องของท่าน…”
“ไม่เป็นไร เดิมทีบ้านเราก็ไม่ได้มีลูกพี่ลูกน้องอะไรอยู่แล้ว ก็แค่คนนอกคนหนึ่งเท่านั้น” เซี่ยเฉียวยิ้ม “นิสัยของคุณชายใหญ่จะปล่อยให้นางทำสำเร็จได้อย่างนั้นหรือ เจ้าใจเย็นๆ”
ทางฝั่งเซี่ยผิงกั่งนั้น เมื่อเขาถูกดึงเล็กน้อยจึงได้หันกลับไปมองจย่าฮ่วน
เขาไม่ชอบผู้หญิงไม่ได้หมายความว่าเขามองจุดประสงค์ของผู้หญิงไม่ออก
จย่าฮ่วนคนนี้ถึงกับถอดเสื้อคลุมออก
สีหน้าของเขามืดมน
เขาหยิบดาบขึ้นมาวาดขึ้นไปข้างบนศีรษะของเขาเพื่อตัด จากนั้นจึงดึงเชือกยาวลงมามัดรอบตัวจย่าฮ่วนอย่างรวดเร็ว และลากนางออกไป
ปลายอีกด้านผูกติดกับต้นไม้ด้านนอก
เขาควบคุมนางไว้ได้แล้ว
“ลูกพี่ลูกน้องอะไร ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก เจ้ามาเป็นคนจากหอไหนถึงได้ไม่รู้จักมารยาทเช่นนี้ ข้าให้เจ้าเริ่มได้แล้วหรือ ถอดเสื้อผ้าเร็วกว่าข้าเสียอีก ข้าว่าเจ้าคงจะร้อน เช่นนั้นก็อยู่รับลมข้างนอกให้เย็นลงเถอะ!”
