็ต้องแต่งงาน หลังจากแต่งออกไปอยู่บ้านแม่สามีต้องถูกกดขี่แล้ว ไหนเลยจะแข็งกร้าวได้อีก”
“ที่เจ้าพูดหมายความว่ามีคนที่เหมาะสม?” หญิงชราเอ่ยถาม
“ท่านย่าเซี่ย ข้าก้แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น ข้าจะรู้จักคนที่สามารถแต่งกับคุณหนูใหญ่ได้อย่างไร แต่หญิงสาวในหมู่บ้านของพวกเราก็เป็นเช่นนี้กันหมดไม่ใช่หรือ แม้อยู่บ้านจะเป็นที่รักใคร่เอ็นดูขนาดไหน พอแต่งออกไปแล้วก็ต้องทำใจกันทั้งนั้น” จย่าฮ่วนเอ่ยเรื่องธรรมชาติ
หญิงชราฟังแล้วก็ถอนหายใจแรง
แต่งงาน ก็ไม่รู้เมื่อไหร่นางจะได้แต่งออกไปเสียที
ได้ยินมาว่าสุขภาพร่างกายของนางไม่ดี อย่าได้ตายในบ้านเชียวนะ ซวยตายเลย
พ่อบ้านรีบไปพบเซี่ยเฉียวทันที
เมื่อพบเซี่ยเฉียวแล้วเขาก็รายงานสถานการณ์ของหญิงชราและจย่าฮ่วนให้นางฟัง
“คุณหนูใหญ่ ข้ากำลังคิดอยู่เลยว่า ในเมื่อนางไม่ชอบท่าน เหตุใดท่านต้องให้คนไปรับนางมาด้วยเล่า สุขภาพของท่านก็ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้ว ถ้าหากท่านเป็นอะไรขึ้นมา มันจะเป็นเรื่องดีได้อย่างไร” พ่อบ้านกลัดกลุ้มใจจนลนลานไปหมด
เซี่ยเฉียวไม่ได้สนใจอะไรมาก “คนบางคนก็ความจำสั้น อาศัยโอกาสตอนที่ท่านพ่อของข้ากำลังเกลียดขี้หน้าพวกเขา ให้พวกเขาลำบากสักหน่อย”
“เรื่องชื่อเสียงนี้…” พ่อบ้านลังเลเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร ข้าไม่ทำอะไรนางหรอก” เซี่ยเฉียวยิ้ม
พ่อบ้านไม่ค่อยจะเชื่อนางเท่าไรนัก
เซี่ยเฉียววางของที่อยู่ในมือลงก่อนจะกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็ไปทักทายห