่อฟังมากที่สุดแล้ว แต่วันนั้นเขาแทบจะชกต่อยกับคนอื่นเพื่อพี่สาวคนนี้!” หญิงชรารู้สึกหนาวเหน็บในใจเมื่อคิดถึงเรื่องนี้
นางดีกับเซี่ยผิงไหวแค่ไหน พบเจอกันเมื่อไรเป็นต้องทักทายอย่างสนิทสนมแต่สุดท้ายแล้วเป็นอย่างไรเล่า!
กลับถูกหมาป่าคาบไปเสียแล้ว!
“ลูกคุณหนูเช่นนี้ไม่เคยถูกทุบตีมาก่อน” จย่าฮ่วนได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกรังเกียจ
หญิงชราถอนหายใจสองครั้งและพึมพำอีกสองสามคำ ไม่นานนักอาหารก็มา
แต่เมื่อหญิงชราได้เห็นอาหารมื้อนี้โทสะของนางก็พุ่งปรี๊ด
นางอยู่บ้านยังไม่กินของจืดชืดขนาดนี้!
นังหนูนี่ยังกล้าให้คนยกอาหารแย่ๆ แบบนี้มาให้นางอีก!
