เขาจึงยื่นมืออกไปรินน้ำชาอุ่นๆ ให้นางหนึ่งจอก
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่น การปรับเปลี่ยนแก้ไขฮวงจุ้ยนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ผลในด้านการขับไล่ภูตผีวิญญาณเท่าไรนัก
รัศมีอันสูงส่งของรัชทายาทย่อมยังคงอยู่ แต่การที่วิญญาณเหล่านี้เกาะติดเขาไม่ยอมไปไหนนั้นน่าประหลาดเหลือเกิน
เซี่ยเฉียวได้วางค่ายกลเพื่อปรับพลังหยินหยางภายในบ้านตระกูลเซี่ยเอาไว้บางส่วน ทำให้วิญญาณที่มีพลังอ่อนแอไม่สามารถที่จะเข้ามาได้ ดังนั้นวิญญาณที่อยู่ด้านหลังรัชทายาทในเวลานี้ล้วนแล้วแต่เป็นวิญญาณที่มีสมองแจ่มใสดวงจิตแข็งแรงกันทั้งนั้น
เซี่ยเฉียวหยิบเอายันต์ออกมาจากอกเสื้อแผ่นหนึ่ง
“อยากจะไปเกิดใหม่ไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นเบาๆ
จ้าวเสวียนจิ่งตกใจทันที สีหน้าของเขาดูอึดอัดเล็กน้อย
ส่วนโจวเว่ยจงที่อยู่ข้างก็อึ้งงันไป พลางมองแม่นางเซี่ยครึ่งเซียนด้วยความฉงนสงสัย เขามองซ้ายทีขวาที “ท่าน…กำลังมองข้าอยู่หรือ แม่นางเซี่ย ข้าอยู่ของข้าดีๆ ท่านจะให้ข้าไปเกิดใหม่ทำไม”
หลังจากที่โจวเว่ยจงพูดจบหัวใจของเขาก็เต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย เขารีบยื่นหน้าเข้าไปถามนางทันที “หรือว่าช่วงนี้ข้า…จุดอิ้นถังดำคล้ำ มีลางหายนะ!”
เซี่ยเฉียวช้อนสายตาขึ้นเหลือบมองเขาแล้วส่ายศีรษะ
ในใจโจวเว่ยจงเย็นวาบ หรือว่าเขา…จะไร้ทางเยียวยาแล้ว
แต่ในเวลานี้เหล่าวิญญาณที่อยู่รอบๆ ก็พูดจ้อกแจ้กจอแจกันขึ้นมาทันที
“ที่แท้แม่นางคนนี้ก็มองเห็นพวกเราได้จริงๆ เสียดายที่นางไม่มีปราณมังกร ไ
