เดิมทีต่งซีอวิ๋นคิดว่าการที่ตนเองปรากฏกาย เซี่ยผิงกั่งจะเผยความขุ่นเคืองไม่พอใจออกมาบ้าง เขาจะต้องรู้สึกกระสับกระส่ายบ้างสิ นึกไม่ถึงว่า…
ลมหายใจติดขัดอยู่ในลำคอของนางแล้ว
“พี่ชายใหญ่ นี่คือแม่นางต่งที่อยู่สำนักศึกษาเดียวกับข้า ก่อนหน้านี้นางเข้าใจผิดคิดว่าท่านรังแกนาง เรื่องนี้ยังลือกันจนรู้ไปทั่ว เมื่อครู่นางบอกว่าจะมาขอโทษท่าน” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างสบายๆ
พอพูดจบนางก็รินชาให้ตัวเองหนึ่งจอก
พอได้ยินเช่นนั้นเซี่ยผิงกั่งก็จำได้แล้ว
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ไม่ต้องใส่ใจหรอก” เซี่ยผิงกั่งใจกว้างอย่างยิ่ง
เขาไม่อยากที่จะถือสาหาความอะไรกับเด็กสาว
เซี่ยผิงกั่งไม่ได้ยึดติดไม่ปล่อย ทั้งไม่ได้ยิ้มปลอบโยนอะไร เขาตรงไปตรงมาเด็ดขาดเช่นนี้ดูใจกว้างอย่างยิ่ง
ต่งซีอวิ๋นฝืนยิ้มออกไปก่อนจะถอยกลับมา
แต่ในขณะที่เซี่ยเฉียวมองไปที่อื่นก็บังเอิญเห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของต่งซีอวิ๋น
นางจับจ้องตรงไปที่…
พี่ชายใหญ่ของนางไม่วางตา
สาวใช้ที่ยืนอยู่เบื้องหลังนางแต่งกายแบบเดียวกับสาวใช้ของต่งซีอวิ๋น ดังนั้นนางน่าจะเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
คนผู้นั้นน่าจะเป็น…น้องสาวแท้ๆ ของต่งซีอวิ๋น?
เซี่ยเฉียวเคยได้ยินมาว่ามารดาผู้ให้กำเนิดของต่งซีอวิ๋นเสียชีวิตไปแล้ว นางและน้องสาวของนางได้รับการเลี้ยงดูจากแม่เลี้ยง ทุกคนในสำนักศึกษากล่าวว่าน้องสาวคนนี้ของนางอัธยาศัยดีกว่า จนแม่เลี้ยงดูแลเอาใจใส่แต่นาง นอกจากนี้ยังพูดก
