มของขวัญเอาไว้ด้วย มันเป็นภาพวาดและอักษรของปรมาจารย์อวิ๋นเวยที่ทั้งเล็กและไร้ราคา แต่ดีที่เป็นของหายาก
ทันทีที่เข้าไปในบ้านของตระกูลโจว
เซี่ยเฉียวก็ต้องตกใจ
เพราะนางเพิ่งก้าวเข้าไปข้างใน เงาสีดำพุ่งก็มาที่คิ้วของนาง เซี่ยเฉียวชะงักอยู่กับที่ไปครู่หนึ่งแล้ววิญญาณนั้นก็ผ่านร่างนางไป
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวซีดขาวขึ้น
อย่างไรก็ตามเงาดำนั้นก็ใช่ว่าจะผ่านไปได้ง่ายๆ หลังจากดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งมันก็สลายหายไป
นางแอบซ่อนยันต์จำนวนมากเอาไว้กับตัว วิญญาณธรรมดาจึงไม่กล้าเข้าใกล้ แต่วิญญาณตนนั้นซุกซนเกินไป แม้ว่ามันจะรู้สึกได้ถึงความผิดปกติเมื่อสัมผัสตัวนาง แต่ด้วยความเร็วระดับนั้นมันก็หยุดไม่ทันแล้ว
กลายเป็นว่านางทำลายวิญญาณตนหนึ่งไปโดยไม่มีความผิด
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ริมฝีปากแบะปากลงเล็กน้อย
นางตกใจแทบตาย
“เป็นอะไรหรือ ไม่สบายหรือเปล่า” เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว แล้วรัศมีแบบที่ผู้หญิงไม่ควรอยู่ใกล้ก็กลับมาทันที
เขาทำให้แขกคนอื่นที่อยู่รอบๆ ตกใจจนต้องรีบเดินหนีไปไกลในทันที
“ไม่เป็นไร ช้าๆ ลงหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว” เซี่ยเฉียวปรับลมหายใจ นางยกแขนเสื้อขึ้นปิดหน้าแล้วไอสองครั้ง
นางพยายามรวบรวมความกล้าแล้วมองไปรอบๆ
โชคดีที่แม้จะมีวิญญาณบ้าบิ่นฉวัดเฉวียนไปมาตนหนึ่ง แต่วิญญาณรอบข้าง…
ขณะที่นางกำลังคิดสีหน้าเซี่ยเฉียวก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ตระกูลโจวมีบางอย่างผิดปกติ
ตระกูลใหญ่นี้สร้างบ้านตามหลักฮวงจุ้ย!
ตระกู
