่ชัดๆ ว่าเป็นเซี่ยเฉียว ทำไมถึงบอกว่าเป็นข้า! เจ้าโง่พวกนี้ แล้วข้าจะมีหน้าอยู่ต่อไปได้อย่างไรเล่า!”
ซย่าหย่าอวิ๋นเพิ่งจะตะโกนโวยวายออกมา
ประตูห้องนอนของนางก็ถูกเปิดออก
นางจึงได้เห็นว่าใต้เท้าซย่าและฮูหยินซย่ากำลังพุ่งเข้ามา
ใต้เท้าซย่าก้าวเข้ามาแล้วตบหน้านางทันที “เจ้าลูกไม่รักดี! วันๆ ออกไปข้างนอกไปทำอะไร! ข้าต้องมาเสียชื่อเสียงหมดก็เพราะเจ้านี่ล่ะ!”
เขากำลังจะไปที่ท้องพระโรง แต่ระหว่างทางเขาได้ยินวิพากษ์วิจารณ์เสียๆ หายๆ เขานึกว่าตนเองได้ยินผิดก็เลยใช้ให้คนไปถามเป็นพิเศษว่าคุณหนูซย่าพวกเขาที่พูดถึงคือใครกันแน่!
ผลลัพธ์เล่า!
ใคร!
เป็นลูกสาวของเขาเอง!
เขาจะไปท้องพระโรงได้อีก? คิดว่าเขายังเสียหน้าไม่พอหรืออย่างไร!
ผู้เป็นมารดามองดูลูกสาวตนเองด้วยความรู้สึกทั้งปวดใจและโมโห นางเดินเข้าไปกอดซย่าหย่าอวิ๋นและร้องไห้ “ลูกรักรู้ไหมว่าข้างนอกเขาพูดถึงเจ้าว่าอย่างไร ตระกูลเมิ่งจะยังต้องการเจ้าอยู่อีกหรือ!”
ซย่าหย่าอวิ๋นมึนงงไปหมดแล้ว
นางโตมาจนป่านนี้นี่เป็นครั้งแรกที่บิดานางตบตีนาง
“ไม่ใช่ข้า…” ซย่าหย่าอวิ๋นพึมพำ “ไม่ใช่ข้าจริงๆ ท่านพ่อ ท่านแม่! เป็นเซี่ยเฉียวที่เกิดเรื่อง! ไม่ใช่ข้านะ!”
ตอนที่ 340 โง่งม
ซย่าหย่าอวิ๋นก็ลนลานแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้บิดามารดานางพูดอะไรไปมากกว่านี้ นางเองก็รู้ดีว่าข่าวลือเหล่านั้นหมายถึงอะไร!
ตระกูลซย่าไม่ใช่ตระกูลใหญ่ แต่นางมีอาหญิงหลายคนซึ่งแต่งงานไปกับตระกูลดี
