ถามความจริงจึงปรากฏออกมาทันที
ใต้เท้าซย่ารู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วร่างเมื่อได้ยินเรื่องราว!
“เจ้า เจ้าทำไมถึงได้มีจิตใจที่ชั่วร้ายเช่นนี้ได้! รัชทายาทเพิ่งจับคนมาได้ แต่เจ้ากลับไม่ยอมถอย! หากเรื่องนี้รู้ไปถึงหูฮ่องเต้ บิดาของเจ้าก็ต้องถอดหมวกขุนนางนี้ส่งคืน!”
“ข้าให้เจ้าไปเรียนหนังสือ ไม่ได้ให้เจ้าไปทวงความยุติธรรมแทนคนอื่น! หากต่งซีอวิ๋นนั่นถูกรังแกเป็นเรื่องจริง นางไม่มีพ่อแม่หรือสมองเลยหรือ จะต้องมาให้เจ้าจัดการให้! โง่ เจ้ามันโง่เหลือเกิน เรียนหนังสือจนสมองกลับแล้วหรือไง! เดิมทีข้าคิดว่าแม้เจ้าจะไปเดิมพันกับคนอื่น แต่อย่างน้อยเจ้าก็ได้ทำความดี ไม่คิดว่าเจ้าจะโง่งมได้ถึงขนาดนี้!”
หลังจากที่เขาถามจนได้ความกระจ่างแล้ว ใต้เท้าซย่าผู้เป็นบิดาก็โมโหจนถึงขีดสุด
ไม่มีอะไรที่นางทำถูกเลยสักอย่าง!
ผิดตั้งแต่ไปเดิมพันแล้ว!
เรื่องที่เมิ่งจี๋ฟังยื่นข้อเสนอมานางก็ตอบรับไปแล้ว?! เรื่องใหญ่เช่นนี้กลับไม่รู้จักที่จะมาปรึกษาเขา!
แม้แต่ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงก็ไม่ต้องการแล้ว นางจะรีบแต่งงานกับเมิ่งจี๋ฟัง?!
ไร้ยางอาย!
ในเมื่อเดิมพันแล้วก็ควรตั้งใจให้มากหน่อย ค่อยๆ เลือกอย่างพิถีพิถัน แต่นางกลับเลือกเอาแต่คนหนุ่มสาว คนนอกจะไม่พูดจาเหลวไหลไร้ความรับผิดชอบได้อย่างไร!
เขาย่อมรู้เช่นกันว่าวัยรุ่นนั้นใช้ประโยชน์ได้ง่าย
แต่เด็กคนนี้กลับคิดอะไรอย่างอื่นไม่ออกแล้วหรือ!
เวลานี้ใต้เท้าซย่าโมโหจนหายใจไม่ออก เขายกน้ำ
