ยวอับอายขายหน้าไม่กล้าสู้หน้าคนจึงจะทำให้นางรู้ว่าตอนที่พี่หญิงต่งเกือบจะถูกรังแกนั้นนางรู้สึกหวาดกลัวมากแค่ไหน!
ซย่าหย่าอวิ๋นใช้ให้คนไปจัดการทันที
อย่างไรก็ตามคนพวกนี้เพิ่งจะเริ่มดำเนินการก็ถูกโจวเว่ยจงที่นำคนมาจับไว้ได้ทันที
เขานำตัวพวกมันไปพบรัชทายาท
“ฝ่าบาท ท่านพูดไว้ไม่ผิดเลย ข้าให้คนสองสามคนคอยจับตาดูใกล้ๆ โรงน้ำชาและแถวย่านพลุกพล่านไว้ เจอคนพูดเรื่องซุบซิบจริงๆ ปากต่อปาก ข้าจับมาหมดแล้ว” โจวเว่ยจงเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ
หัวหน้าหยางตายไปแล้วก็จริง แต่เขายังมีลูกน้องที่ยังไม่ตายอยู่อีกจำนวนมาก
พอถามไปถามมาก็รู้ว่าคนพวกนี้ต้องการที่จะทำลายชื่อเสียงของแม่นางเซี่ย!
ในเมื่อตอนนี้ยังทำไม่สำเร็จก็ยังต้องคิดหาวิธี?
เพียงแต่เขาไม่คิดว่าคนคนนี้จะโง่จนถึงขนาดแค่วันเดียวก็รอไม่ไหวเขายังคิดว่าจะต้องให้พวกพี่น้องของเขาตรวจสอบอีกสักกี่วันถึงจะรู้เรื่อง!
เวลานี้คนที่ถูกจับได้ต่างก็มีสีหน้าหวาดกลัว “พวกเราทำตามคำสั่ง…ทำตามคำสั่ง…”
“เลิกแสร้งทำเป็นสับสนไม่รู้เรื่องได้แล้ว พวกเจ้าทั้งหมดเป็นพวกปากยื่นปากยาวที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองนี้ ความสามารถนี้คงทำเงินให้พวกเจ้าได้ไม่น้อยสินะ” โจวเว่ยจงหัวเราะ “บอกออกมาเสียดีๆ ว่าใครเป็นคนซื้อตัวพวกเจ้าจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวมาก ไม่อย่างนั้น ต่อไปพวกเจ้าก็อย่าได้ทำงานนี้อีกเลย ลิ้นก็จะรักษาไว้ไม่ได้”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมาพวกลูกน้องชายหญิงสิบกว่าคนก็อดสะดุ้งไม
