ยงพอ วิญญาณก็จะใช้ช่องว่างนี้แทรกเข้าไปได้
ในขณะนี้วิญญาณที่อยู่รอบๆ ราวกับได้กลิ่นอาหารอันโอชะ ที่มีแค้นก็แก้แค้น ที่ได้รับความอยุติธรรมก็ทวงความยุติธรรม
พวกวิญญาณลงมือ
บ้างห้อยโหนอยู่บนร่าง บ้างก็จับผมไว้ บ้างก็เล่นกับหญ้าแห้งและใบไม้ที่ร่วงหล่นอยู่รอบๆ ทำให้เกิดเสียงดังกรอบแกรบ
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป
พวกเขาทั้งหมดหมุนวนอยู่กับที่ราวกับแมลงวันหัวขาด และอาวุธที่อยู่ในมือก็ฟันออกไปที่พื้นว่างเปล่าอย่างสะเปะสะปะ ฉากนี้ดูแปลกประหลาดอย่างมาก
บ่าวรับใช้ที่อยู่รอบๆ เซี่ยเฉียวต่างก็รู้สึกตกใจจนลนลานและรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย
บ่าวรับใช้ที่นางพามาด้วยล้วนแต่เป็นคนที่มีพลังหยางแข็งแกร่ง โหงวเฮ้งดีหน่อยไม่เหมือนพวกที่อยู่ตรงข้ามนั้น เมื่อพวกเขาได้เห็นฉากประหลาดในเวลานี้ก็พากันรู้สึกว่าพวกอันธพาลฝั่งตรงข้าม…ก็อาจจะบ้าๆ บอๆ เล็กน้อย
“คุณหนูใหญ่…” บ่าวรับใช้เข้าไปใกล้ด้านหน้ารถม้า “ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดีขอรับ”
“อาศัยตอนที่พวกมันกำลังโกลาหล เอาชีวิตพวกมันเสีย” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวเย็นชาเล็กน้อย
ด้านหลังคนเหล่านี้มีผู้หญิงคนหนึ่งถูกมัดอยู่
ในเมื่อนางมาแล้วก็ไม่อาจกลับไปมือเปล่า!
“แต่… คุณหนูใหญ่ คงจะไม่มีผีอะไรจริงๆ หรอกใช่ไหม เรื่องที่ท่านพูดเมื่อสักครู่…” บ่าวรับใช้หัวเราะแห้งๆ น่ากลัวมากจริงๆ?
“ผีเผออะไรกัน หากไม่ทำเรื่องไม่ดีก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีผีมาตามหรอก ข้าก็แค่เห็นว่าพวกมันไม่เหมือนคนดี
