ตอนที่ 329 ราวกับมีวิญญาณแค้นมา / ตอนที่ 330 วิญญาณใหญ่กินวิญญาณน้อย
ตอนที่ 329 ราวกับมีวิญญาณแค้นมา
เพิ่งจะสิ้นเสียงพูดของหัวหน้า หน้าไม้ของเซี่ยเฉียวก็ยิงออกไปแล้ว
มันพุ่งเข้าช่วงท้องของหยวนหรงแทบจะในชั่วพริบตา ปักตรงเข้าไปแทบจะเป็นตำแหน่งเดียวกับครั้งที่แล้ว
ใบหน้าน้อยๆ ของเซี่ยเฉียวเย็นชาเจือรอยยิ้มเยาะ “เจ้าว่าข้าเล็งได้แม่นหรือไม่เล่า ลองถามลูกน้องของเจ้าดูสิ ความสามารถของข้าเขาก็เคยสัมผัสมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำไมถึงลืมไปเสียได้”
“สาวน้อยแสนซน ข้าพูดกับเจ้าดีๆ แล้วนะ อย่าให้มันมากเกินไปนัก ข้ามีคนเยอะขนาดนี้จะจัดการเจ้าคนเดียวไม่ได้หรือ” ชายผู้เป็นหัวหน้าพูดจาดุดัน
หยวนหรงกุมท้องด้วยความเจ็บปวด เขาล้มลงกับพื้นทันที เหงื่อกาฬไหลออกมา
เซี่ยเฉียว! เซี่ยเฉียว!
นังคนต่ำช้า!
เซี่ยเฉียวขึ้นลูกดอกหน้าไม้อีกครั้ง
คนผู้นั้นนำคนขยับเข้ามาใกล้ ล้อมพวกเซี่ยเฉียวเอาไว้
เซี่ยเฉียวทำจิตใจให้มั่นคงไม่หวั่นไหว สีหน้าแสร้งแสดงเป็นสงบ
นางยังแย้มยิ้มและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบช้าและไพเราะว่า “เจ้าแซ่หยาง ชื่อว่าหยางหมาไห่ ใช่หรือไม่”
เมื่อผู้เป็นหัวหน้าได้ยินเช่นนั้นเขาก็ตกตะลึงไปทันที ส่วนคนอื่นๆ ก็มองซ้ายมองขวาด้วยความงงงวย
เด็กสาวผู้นี้รู้ชื่อลูกพี่เขาได้อย่างไร!
“หยางหมาไห่ ไก่ของบ้านชายชราแซ่หลี่ในหมู่บ้านอร่อยไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ย เสียงของนางเหมือนลอยออกมาจากหุบเขาที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกน่ากลัวเล
