แต่เป็นคนไม่คุ้นหน้า ห่างออกไปไม่กี่ก้าวมีอาจารย์ท่านหนึ่งกำลังจ้องมองอยู่ การคุมสอบนั้นเข้มงวดมาก
ข้างนอกนี่อากาศหนาวนิดหน่อย
เซี่ยเฉียวกอดเตาอุ่นมือที่รัชทายาทมอบให้ไว้ในอ้อมแขนของนาง แล้วฝนหมึกให้ตนเองก่อน เมื่อมืออุ่นแล้วจากนั้นจึงไปเขียนข้อสอบ
สำนักศึกษาหลวงทำอะไรเข้มงวด ในวันที่อากาศหนาวๆ แบบนี้ก็ยังไม่กลัวว่าบรรดาศิษย์จะแข็งตาย
ยิ่งไปกว่านั้นฉากนี้ก็น่าทึ่งมาก โต๊ะเหมือนกัน เสื้อผ้าเหมือนกัน ทั้งสถานที่เงียบสงัด และแม้แต่เซี่ยเฉียวก็ยังรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดและกดดัน
อย่างไรก็ตามเซี่ยเฉียวพลิกกระดาษข้อสอบในมือก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก…ไม่ยาก
และนางต้องเขียนให้รวดเร็วเพราะข้างนอกนี้หนาวมาก
เซี่ยเฉียวขดตัวกลมและเริ่มลงมือเขียนอย่างรวดเร็ว
เมื่อธูปไหม้ไปได้ครึ่งหนึ่งเซี่ยเฉียวก็เขียนคำตอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกระดาษทดขาวสะอาดที่อยู่ข้างๆ ถูกทิ้งไว้อย่างโดดเดี่ยว
นางรีบส่งข้อสอบแล้วกลับไปผิงเตาไฟที่ชั้นเรียน สัมผัสได้ถึงรสชาติของการหลอมละลายไปทั้งร่าง
ก่อนหน้านี้นางคิดว่าจะสอบเพียงสามวิชาก็เพียงพอแล้ว แต่ในเมื่อตอนนี้นางต้องแข่งขันกับต่งซีอวิ๋น นางจึงต้องสอบเพิ่มอีกบางวิชา
มันคือการสอบข้อเขียนทั้งหมด นางก็แค่ต้องใช้มือและสมอง และไม่ทำให้รู้สึกเหนื่อยจนเกินไป
สามวันเต็ม
บรรยากาศของสำนักศึกษาดูราวกับแช่แข็ง ใบหน้าของทุกคนซีดขาว สองมือซุกซ่อนอยู่ในแขนเสื้อตลอดเวลา และจะไม่ยอมช