ว่าง นางออกไปนอกเมืองตลอดทั้งวัน
ซย่าหย่าอวิ๋นให้คนคอยติดตามนางอย่างลับๆ แต่นางกลับต้องรู้สึกสับสนในพฤติกรรมของเซี่ยเฉียว
นางคอยส่งของให้ผู้ประสบภัยพิบัติเหล่านั้นด้วยเช่นกัน แต่ของที่นางส่งไปนั้นไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก และนางแทบจะไม่ออกหน้าปรากฏตัวเลย ดูลึกลับและแปลกประหลาดมาก
สำนักศึกษาประกาศผลการสอบประเมินในสามวันต่อมา
บนผนังของเรือนใหญ่ฝั่งศิษย์หญิงมีกระดาษสีแดงแผ่นหนึ่งแปะอยู่ ซึ่งด้านบนนั้นมีอันดับรายชื่อเขียนอยู่
“แม่นางต่ง ข้าไปดูเป็นเพื่อนเจ้าดีไหม จากความสามารถของเจ้าจะต้องได้ที่หนึ่งอย่างแน่นอน ประเดี๋ยวจะต้องให้เซี่ยเฉียวขอโทษเจ้าดีๆ ให้ได้” ชีไหวมายังฝั่งศิษย์หญิงอีกแล้ว
“ไม่เป็นไร ข้าไปดูเองก็ได้ จะรบกวนคุณชายชีได้อย่างไร” ต่งซีอวิ๋นยิ้มขอโทษ จากนั้นก็ลากเพื่อนสนิทที่สุดของนางเดินไปที่ผนังประกาศ
ชีไหวเองก็ไม่ได้รู้สึกโกรธนางแต่อย่างใด ในทางตรงกันข้ามเขายังรู้สึกว่าแม่นางต่งเป็นคนมีความรู้และมีเหตุมีผล
คนของเรือนคงกู่ชอบจะคาดเดาความคิดของผู้อื่นไปเองโดยไม่รู้เลยว่าแม่นางต่งนั้นไร้เดียงสาเพียงใด
ชีไหวเดิมตามอยู่เบื้องหลังของต่งซีอวิ๋นไม่ไกลอย่างมีมารยาท และไม่ใกล้ชิดจนเกินไป
ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่วันนี้
ศิษย์ของเรือนเฉียนและคุนนับว่ามีไม่มาก เหตุเพราะพวกเขาต่างก็เป็นเชื้อพระวงศ์ขุนนางชั้นสูง ซึ่งปกติแล้วจะไม่ออกหน้ามาเอง แต่จะให้คนคัดลอกอันดับรายชื่อส่งไปให้แทน
โด
