นทันที
การคัดลอกหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตายของนางออกดอกออกผลบ้างแล้ว เวลานี้ทันทีที่นางวางหนังสือจำนวนมากลงตรงหน้าอาจารย์ อาจารย์ท่านนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองด้วยความประหลาดใจ
“เยอะขนาดนี้เลย?” พอนับดูดีๆ ก็พบว่ามีถึงเจ็ดแปดเล่มเลยทีเดียว
แม่นางน้อยคนนี้ขยันเกินไปแล้วไหม
เซี่ยเฉียวยิ้มอย่างขมขื่น “ผู้มีความสามารถย่อมทำงานหนักกว่าคนอื่น”
“ดีมาก” อาจารย์รับหนังสือไปตรวจดู
ที่นางแปลมาล้วนแล้วแต่เป็นภาษาแคว้นโจวไหล หลายเล่มก็ใช้ภาษาคลุมเครือและเข้าใจยากเป็นพิเศษ มีระดับความยากมาก มันถูกเก็บไว้ในหอหนังสือมาตั้งนานขนาดนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถแปลออกมาได้หมด นึกไม่ถึงเลยว่าภายในเวลาไม่กี่วันเซี่ยเฉียวจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้แล้ว
เนื้อหานั้นยังได้รับการตรวจสอบก่อน แต่ตัวอักษรดูเรียบร้อย ดูไม่เหมือนว่าทำไปด้วยความวิตกกังวลใจ และเห็นได้ว่าจิตใจของเด็กสาวคนนี้มั่นคง
“ในบรรดาหนังสือเหล่านี้ มีเล่มหนึ่งที่มีค่าแรงสามร้อยถั่วเงิน ส่วนเล่มอื่นๆ ล้วนมีค่าแรงเล่มละสองร้อยถั่วเงิน นับรวมกันแล้ว…” อาจารย์ดีดลูกคิด “เท่ากับถั่วเงินหนึ่งพันเจ็ดร้อยเมล็ด ถูกไหม”
เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าทันที
“แต่ถั่วเงินพวกนี้…ต้องหักออกไปครึ่งหนึ่ง” อาจารย์เอ่ยอีก
“ทำไม” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว
“ข้าได้ยินมาจากผู้ดูแลม้าว่า ตอนเทศกาลส่งเสื้อผ้ากันหนาวเจ้ามาขี่ม้าที่สำนักศึกษา? หลังจากกลับมาม้าที่เจ้าขี่ในวันนั้นก็หงุดหงิดเ
