นคงดังเดิม ขุนนางที่มีเจตนาร้ายหาตัวเจียงเจียนไม่พบ ส่วนพระมารดาของเจียงเจียนที่ดูแล้วใสซื่อแต่เนื้อในเฉลียวฉลาดนัก นางคอยเอ่ยอ้อมค้อมอยู่เรื่อยมา จึงค่อยๆ ตัดทอนความคิดของขุนนางเหล่านั้นไปได้
ตำแหน่งว่าที่กษัตริย์ของเจียงซิ่วยังคงมั่นคง ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชายด้วยกันก็นับว่ารักใคร่กันดี หากมีองค์ชายถูกรังแกข้างนอกวัง พวกเขาก็จะร่วมมือกันเอาคืน องค์ชายก็ถูกรังแกด้วยหรือ? ช่วยไม่ได้ เหล่าองค์ชายมักชื่นชอบการปลอมตัวเข้าไปอยู่ท่ามกลางเหล่าชาวบ้าน พวกเขารู้สึกว่าทำเช่นนี้น่าสนใจยิ่งกว่าและมีอิสระยิ่งกว่า นั่นเพราะพวกขุนนางต่างคอยจับตาดูพวกเขา ไม่อนุญาตให้พวกเขาประประพฤติผิดธรรมเนียมมารยาท ทำเอาชีวิตในทุกวันของพวกเขาทุกข์ทรมานนักและไม่มีอิสระเป็นที่สุด
อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องทรงพระอักษรในวังหลวง เจียงจื่ออี้เรียกตัวหานเทียนจีมาพบ คนทั้งสองยืนอยู่ตรงหน้ากระบะทรายวางแผนรบ หลายปีมานี้ต้าจิ่งสุขสงบปลอดภัย แต่ความทะเยอทะยานของเจียงจื่ออี้ยังคงอยู่เรื่อยมา เขาส่งพลสอดแนมจำนวนมากออกไปรวบรวมข่าวสารของแต่ละราชวงศ์โดยรอบเพื่อทำแผนที่ฉบับคร่าวๆ ออกมา
“เราอายุห้าสิบเอ็ดปีแล้ว ไม่อาจรีรออีกต่อไป หากส่งกองทัพออกไปตอนนี้เจ้ามีความคิดเห็นเช่นใด” เจียงจื่ออี้เอาสองมือเท้าสะเอว สายตาจรดลงบนกระบะทราย มีความทะเยอทะยานเปี่ยมล้นอยู่ในแววตา
หานเทียนจีกล่าวว่า “โชคชะตาของต้าจิ่งในยามนี้มั่นคงดีแล้ว เมื่อพละก
