เขาบริจาคไปตั้งมากขนาดนี้กลับยังมีเหลืออยู่อีก!
แม้ว่าของที่เหลือเก็บไว้จะต้องเป็นส่วนน้อยก็ตาม…
“หีบที่ท่านพ่อวางไว้ในห้องเก็บอาวุธใหญ่มากหรือ” เซี่ยเฉียวอดถามไม่ได้
“ใหญ่ขอรับ จุคนได้หลายคนทีเดียว” พ่อบ้านพยักหน้าอย่างจริงจัง
“ข้างในไม่มีอะไรเหลือแล้ว?” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
“ใช่ขอรับ บ่าวยื่นหน้าเข้าไปมองก็เห็นว่าเหลือแต่หนังแกะที่รองอยู่ด้านล่างแผ่นเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่นอีก” พ่อบ้านเอ่ย”
แผ่นหนังแกะ?
เซี่ยเฉียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “พาข้าไปดูหน่อย”
บิดาของนางไม่เหมือนคนที่จะละเอียดลออพอที่จะวางแผ่นหนังแกะรองไว้ข้างใต้ ไม่แน่ว่าแผ่นหนังแกะนี้ก็อาจะเป็นหนึ่งในของที่เขาแย่งชิงมาได้ เพียงแต่มันไม่เข้าตาเขาจึงได้วางรองไว้ข้างใต้
เหตุผลที่เซี่ยเฉียวคิดเช่นนั้นก็เพราะเช้าวันนี้นางอารมณ์ดี จึงได้คำนวณดวงชะตาของตัวเอง
ทันทีที่นางตื่นมาเช้านี้ นางถูกลมโชยพัดจนต้องหยีตา มันมาพร้อมกลิ่นหอมของหญ้า แสงแดดก็ไม่เลว แปดทิศพลังเต็มเปี่ยม นางจึงคำนวณทันที และผลที่ได้ก็คือ ผู้อาวุโสสิ้นไร้ ทิวากรเกิดมังกรเขียว เขาแกะมาเพิ่ม โชคลาภมาบรรจบ
พรุ่งนี้จะเริ่มเรียนแล้ว วันนี้นางจึงตั้งใจจะอยู่บ้านไม่ไปไหนทั้งนั้น
โชคลาภจะมาจากไหน
ขณะที่นางกำลังงุนงงอยู่ พ่อบ้านคนนี้ก็เข้ามา ตอนที่เขาก้าวเข้าไปในเรือนแสงอาทิตย์ก็ส่องลงบนเท้าเขาพอดี พลังหยินทั้งแปดทิศสลาย พอเขาหยุด ตำแหน่งที่เขาหยุดก็เป็นตำแหน่งมังกรเขียว
ด
