ึงบ้าน
“เป็นอย่างไรบ้าง รัชทายาทพอใจเจ้าหรือไม่ เจ้าคิดว่าใครจะได้เป็นพระสนมของรัชทายาท” เซี่ยผิงกั่งถึงกับรีบเลิกงานก่อนเวลากลับมาบ้าน ทันทีที่เขาเข้าไปในบ้านได้ก็ตะโกนถามเอะอะ
ในเรือนนี้ไม่มีใครอีกแล้วนอกจากท่านยายวั่นและชุนเอ๋อร์
“ล้วนเป็นสตรี ดังนั้นรัชทายาทจึงไม่ได้ปรากฏตัวที่นั่น แต่เป็นฮองเฮาและพระสนมสองท่านเป็นประธาน แต่มีเรื่องเกิดขึ้นเล็กน้อย ข้าดูแล้วฮองเฮาไม่ค่อยพอพระทัยเท่าไร ต้องดูว่าสองสามวันนี้จะมีพระราชเสาวนีย์ออกมาหรือไม่ ถ้าหากไม่มี ก็แปลว่าคราวนี้ไม่มีใครเข้าตา” เซี่ยเฉียวเอ่ยตรงไปตรงมา
ไม่ยากเลยที่คาดเดาความคิดของฮองเฮา
สถานการณ์ของรัชทายาทมีความพิเศษ นางย่อมต้องการหาคนที่จริงใจต่อรัชทายาท
“คนตั้งเยอะขนาดนั้นยังไม่เข้าตาสักคนเลยหรือ” เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว
ช่างเลือกเสียจริง
“รัชทายาทเป็นว่าที่ฮ่องเต้ พระชายาจะเป็นมารดาของแคว้นต่อไปในอนาคต ไหนเลยจะเลือกออกมาสักคนแบบสุ่มสี่สุ่มห้าได้” เซี่ยเฉียวเอ่ยยิ้มๆ
ภูมิหลังของครอบครัว รูปลักษณ์ และอุปนิสัย ย่อมขาดไปไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว
ชาติตระกูลของฮองเฮาองค์ปัจจุบันไม่ได้สูงส่งกระทั่งว่าตกต่ำ แต่ฮ่องเต้และฮองเฮารู้จักกันมาตั้งแต่ยังเล็ก และความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็พิเศษไม่ธรรมดา ดังนั้นจึงละเลยเรื่องภูมิหลังของครอบครัวไปได้
เซี่ยผิงกั่งถอนหายใจ จากนั้นจึงหยิบกระดาษปึกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ “ข้าคาดว่าเจ้าคงไม่ได้รับเลือก ดังนั