ี่รัชทายาทยังทรงเป็นที่โปรดปรานอยู่
หากฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้ แม้พวกนางจะไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็พอจะยอมรับได้ด้วยความยินดี
ถึงอย่างไรตอนนี้รัชทายาทก็ยังไม่ได้ถูกปลดเสียหน่อย
ด้วยท่าทีของฮ่องเต้เกรงว่าฝ่าบาทคงต้องการกำจัดอุปสรรคทั้งหมดให้องค์รัชทายาท และประคองให้พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ให้ได้ ต่อให้รัชทายาทจะขึ้นครองบัลลังก์ไม่ได้ก็ตาม แต่พระองค์ก็ยังสามารถเป็นองค์ชายที่อยู่อย่างสบายๆ ได้ ซึ่งสำหรับพวกนางแล้วพระองค์นับว่าเป็นไม้ใหญ่ให้พวกนางเกาะอาศัยได้แล้ว
แต่ตอนนี้…
พวกนางหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว
ไม่นานนักหมอหลวงก็มาถึง
“ทูลพระนาง งูตัวนี้ไม่มีพิษ แค่ทายารักษาแผลก็จะหายดีได้ภายในไม่กี่วัน เพียงแต่รอยเขี้ยวที่งูทิ้งไว้นั้นค่อนข้างลึก ต่อไปอาจมีรอยแผลเป็นให้เห็นอยู่บ้างเล็กน้อย” หมอหลวงเอ่ย
รอยแผลเป็นเล็กๆ แค่นี้ไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่อันใด
เขี้ยวงูไม่ใหญ่ รอยแผลเป็นย่อมไม่ได้ใหญ่อะไรมาก ที่สำหนักหมอหลวงมียาลบรอยแผลเป็นชั้นดี ที่พอทายาไปนานๆ เข้า รอยแผลเป็นก็แทบจะมองไม่เห็นแล้ว แต่พวกเขาไม่อาจพูดจาฟันธงได้ขนาดนั้น เพื่อป้องกันเรื่องไม่คาดฝันในอนาคต
สีหน้าของฮองเฮาดีขึ้นเล็กน้อย
ถ้าหากวันนี้มีคนตายเพราะงูพิษ พรุ่งนี้ตอนอยู่ในท้องพระโรงเกรงว่าคงมีหลายคนว่าลูกชายของนางไม่เป็นมงคลแน่แล้ว
ในเวลานี้เมื่อฮองเฮามองไปยังซย่าหย่าอวิ๋นก็เริ่มไม่พอใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“ส่งแม่นางซย่ากลับจวนไปรักษาตัว ครั้งน
