จะทำอย่างไรเล่า
“หากอย่างนั้นก็อย่าเลือกเลย แค่หาคนที่มีลักษณะที่ดีและบุคลิกดีก็พอแล้ว” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยอย่างเรียบง่าย
เซี่ยเฉียวเม้มปากและคิดอยู่ครู่หนึ่ง “พี่ใหญ่ ข้าชอบ… หน้าตาแบบรัชทายาท ท่านหาได้ไหม”
“…” เซี่ยผิงกั่งคิดว่าเขาได้ยินผิดไป เขาจึงเงี่ยหูฟัง “ว่าอย่างไรนะ!”
“คือว่า…” เซี่ยเฉียวสูญเสียความมั่นใจเล็กน้อย “รัชทายาทหน้าตาดี อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าไม่มีปัญหา และมีสง่าราศีโดยธรรมชาติ แววตาเที่ยงตรง พลังปราณสะอาด ดูแล้วสบายตาสบายใจ…มีใครที่คล้ายๆ เขาบ้างไหม”
“เลิกความคิดนี้ไปได้เลย!” เซี่ยผิงกั่งกลอกตาทันที
รัชทายาทอย่างนั้นหรือ ไม่เอาฮ่องเต้ไปเลยเล่า!
หากอยากได้ฮ่องเต้ยังพอเป็นไปได้ ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนชรา ตอนที่คัดสนมยังพอจะเข้าไปได้!
แต่รัชทายาท เจ้านั่น! ถุย! เขาช่างเลือกเสียยิ่งว่าน้องสาวของเขาเสียอีก!
ตอนนี้รัชทายาทก็ยังทำงานอยู่ที่ศาลตัดสินคดี แถมยังชอบเรียกเขาไปคุยเรื่องคดีต่างๆ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงรู้เรื่องต่างๆ ของรัชทายาทไม่น้อยแล้ว
รัชทายาทผู้นี้ไม่หมกมุ่นในกาม ต่อให้หน้าตาเจ้างดงามราวกับเซียนบนสวรรค์ก็ไร้ประโยชน์!
อีกอย่าง นิสัยของเขา…ก็ไม่ค่อยดีเท่าไร
ตอนที่เขาไปเรือนจำใหญ่เพื่อพิจารณาคดีครั้งแรก และต้องเผชิญหน้ากับนักโทษชั่วสุดโหด เครื่องมือทรมานที่โหดร้ายนั่นกลับเป็นเรื่องน่าอภิรมย์มากสำหรับเขา!
จะให้เขาช่วงชิงคนเช่นนี้กลับมาให้เซี่ยเฉียวหรือ
สายตาของน้องหญิ
