จูงม้ามาให้ข้าหน่อย” วิญญาณชราเอ่ยปาก
“…” ผู้ดูแลหนังตากระตุกทันที “นี่คือสำนักศึกษาหลวง แม่นางเซี่ยต้องไปด้วยตัวเอง”
นางต้องการแสดงบารมีของคุณหนูใหญ่ในสำนักศึกษานี้?
หากต่อไปนางจะต้องถูกหักถั่วเงิน นางก็ไม่กลัวหรือ!
วิญญาณชรารู้สึกว่าตนเองตอนนี้เป็นหนุ่มสาวและแข็งแรง ถึงแม้จะเป็นร่างผู้หญิงก็นับว่าไม่เลว เขาจะต้องได้สัมผัสจิตวิญญาณของหนุ่มสาวจึงไม่ได้สนใจอะไร แล้วก้าวเดินยาวๆ ไปยังสนามฝึกม้าภายใต้การนำของผู้ดูแล
การก้าวยาวๆ ทีละก้าวๆ ที่ผู้ดูแลเห็นนั้นทำให้เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อย
เขาเคยเห็นเซี่ยเฉียวมาก่อน และเซี่ยเฉียวที่อยู่ในความทรงจำของเขาเป็นผู้หญิงที่บุคลิกที่อ่อนโยนและเก็บสีหน้าอาการ เป็นมนุษย์ที่เหมือนเทพเซียน
แต่ตอนนี้ที่เขาเห็น…
ร่างกายที่โงนเงนเล็กน้อย ก้าวเดินที่ค่อนข้างยาว ทำให้รู้สึกว่าไม่เข้ากันกับนางอยู่บ้าง เหตุใดจึงได้แปลกประหลาดเช่นนี้
วิญญาณชราขึ้นหลังม้าอย่างมีความสุขทันทีที่เขามาถึงสนามฝึก และส่งเสียงดัง จย้า จนผู้ดูแลตื่นตกใจ
แม่นางคนนี้แปลกๆ นะ…
ผีเข้าหรือ!
จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ ในใจก็ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาทันที
เขาไม่แน่ใจว่าควรทำอย่างไร หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ให้คนไปเชิญท่านอาจารย์เซียวมา
วันนี้อาจารย์หลายท่านก็หยุดพักผ่อนไม่อยู่เสียด้วย ในสำนักศึกษานี้นอกจากผู้ดูแลสำนักศึกษาและรัชทายาทแล้ว ก็เป็นอาจารย์เซียวที่มักจะอยู่เสมอ
ต
