นาดนี้!”
เซี่ยเฉียวแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน
อย่างไรก็ตาม นางสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในอ้อมอกของเธอ คาดว่านางคงเสียยันต์ไปแล้วหลายแผ่น
วิญญาณผู้หญิงถลึงตามองที่นางด้วยความเกลียดชังก่อนจะลอยออกไปอย่างไม่เต็มใจ
เซี่ยเฉียวโล่งอกทันที
วิญญาณตนนี้ไปแล้วก็จริง แต่ใช่ว่าเซี่ยเฉียวจะนั่งอยู่ในเกี้ยวได้อย่างสุขสงบ ยังมีวิญญาณลอยผ่านเข้ามาข้างในเกี้ยวของนางราวกับว่ามันไม่มีคนบ้างเป็นครั้งคราว
วิญญาณที่ดูดีพวกนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่วิญญาณเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วไม่น่ามองเอาเสียเลย!
“ฮิๆ…จุ๊ๆ ยังมีเด็กสาวคนหนึ่งด้วย ไอ้หยา น่าเสียดาย หากพี่ชายยังมีชีวิตอยู่จะต้องแต่งเจ้าเข้าบ้านเป็นแน่” พูดพลางก็เอื้อมมือออกไปวางบนไหล่ของเซี่ยเฉียว
พอเขาจะแตะลง มือของเขาก็ละลายแล้ว
เซี่ยเฉียวกังวลใจเกี่ยวกับยันต์ในอกเสื้อของนาง
ยอมเลย ยันต์นางหายไปอีกแผ่นแล้ว
มันคือสิ่งที่นางอดหลับอดนอนวาดออกมาเลยนะ วิญญาณป่าเถื่อนพวกนี้อาศัยว่าวันนี้พลังหยินแรงกล้าจนไม่สนกฎเกณฑ์ใดๆ เรื่องไร้ยางอายเช่นนี้ก็ยังทำได้!
วิญญาณมากตัณหากุมมือของตนเอง เขาแสดงสีหน้าเจ็บปวดและแปลกใจ “เจ้านี่ก็ใจดำเกินไปนะ ข้าแตะนิดแตะหน่อย จะต้องโหดร้ายกันถึงขนาดนี้เลยหรือ มือของข้า…นี่ข้าต้องกินธูปเทียนอีกกี่เล่มเพื่อให้มันกลับมาเหมือนเดิมเนี่ย…”
พูดพลางก็ลอยจากไปด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
เซี่ยเฉียวกลอกตาหนึ่งที
นางสิที่ลำบาก ขนาดวันนี้นางสวมเสื้อผ้าอย่างนี้แ
