้วมองอีก บางตนถึงกับลอยไปหาพวกเขาสองคน ทำให้พวกเขาทั้งสองตกใจจิตจะหลุดออกจากร่าง แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว
เซี่ยเฉียวยังให้ยันต์คุ้มครองแก่พวกเขาด้วย แต่ยันต์สีเหลืองพวกนั้นสามารถป้องกันพวกเขาจากการถูกโจมตีได้ แต่ไม่สามารถหยุดพวกวิญญาณที่มองดูและจ้องมองพวกเขาได้
อีกอย่าง…
วันนี้เซี่ยเฉียวเองก็ยังดูแลตัวเองไม่ได้เลย
ในช่วงเทศกาลส่งเสื้อกันหนาว ไม่เพียงแต่จะมีวิญญาณขึ้นมาจากเบื้องล่างเท่านั้น แต่ยังมีวิญญาณบางส่วนที่เร่ร่อนอยู่บนโลกนี้มาเป็นเวลานานคอยมองหาอาหารอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ตัวอย่างเช่น ดวงวิญญาณที่อดอยากตายซึ่งจะออกมามากที่สุดในเวลานี้ พวกเขาจะถือโอกาสกินดื่ม หากไม่ได้กินดื่มแล้วอารมณ์ไม่ดี บางทีก็อาจจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับใครสักคน ทำให้คนในครอบครัวนั้นโชคร้ายไปพักหนึ่ง
ส่วนเซี่ยเฉียว…
ตอนนี้ต่อให้นางมียันต์มากเท่าไรก็ไร้ประโยชน์
นางตื่นตระหนกลนลาน
นางจำเป็นต้องทำพิธีส่งวิญญาณไปเกิดใหม่ และตอนนี้หลังจากทำเรื่องเหล่านั้นเสร็จแล้ว เซี่ยเฉียวเองก็ต้องหาที่ซ่อนตัวเช่นกัน
นางคิดไปคิดมาก็คิดว่าสำนักศึกษาดีที่สุด พลังหยางเต็มเปี่ยม…
นางจะกลับไปเรือนหลังบ้าน ลบเครื่องแต่งหน้าที่แปลงเป็นโม่ชูเซิงออก และเปลี่ยนไปสวมชุดที่ธรรมดาเรียบง่ายที่สุด แม้แต่วัสดุของเสื้อผ้าก็ยังดูธรรมดามาก ด้วยนางกลัวว่าพวกวิญญาณจะจ้องมองนางเพราะคิดว่าเสื้อผ้าของนางดูดี
นางแขวนกระบี่ไม้ท้อไว้ที่เอวเล่มหนึ่ง ยังมีประเป๋าเง
