ตอนที่ 92 ในหล้านี้ไหนเลยจะมีราชวงศ์ที่ไม่ล่มสลายเจียงซิ่วเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเจียงเจียนด้วยเช่นกัน เจ้าหนูนี่ถึงกับสามารถกวัดแกว่งทวนวงเดือนสลักลายนั้นได้แล้ว นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใดเอง?
เจียงฉางเชิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นอย่างไร ดีใจหรือไม่ วันหน้าเมื่อเจ้าขึ้นครองราชย์ อย่างน้อยในมือเจ้าก็จะมีคนที่สามารถใช้การได้”
คำพูดนี้นับว่าลดทอนความกังวลของเจียงซิ่วลงไปได้ ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเจียงซิ่วก็เป็นประกายขึ้นมาทันใด ใช่แล้ว ผิงอันเป็นแม่ทัพแกร่งอันดับหนึ่งในมือเสด็จพ่อ รอจนวันเขาขึ้นครองราชย์ คาดว่าผิงอันก็คงจะต้องพักแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็จะต้องสร้างขุมกำลังของตนเองขึ้นมาด้วยเช่นกัน
หลังจากได้เจียงฉางเชิงเตือนสติ สายตาที่เจียงซิ่วมองไปยังเจียงเจียนก็เปลี่ยนเป็นพลุ่งพล่านขึ้นมา ราวกับว่าเขาได้มองเห็นแม่ทัพแกร่งอันดับหนึ่งของต้าจิ่งในอนาคตมาปรากฏอยู่ตรงหน้า นับตั้งแต่วันนี้ไปเจียงซิ่วต้องหาเวลามาคอยดูเจียงเจียนทุกเดือน เจียงเจียนก็ชอบเขาอย่างยิ่ง ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องดีขึ้นเรื่อยๆ และเจียงซิ่วยังไปเยี่ยมเยือนพระมารดาของเจียงเจียนด้วย ทำให้พระชายาได้รับความโปรดปรานจนเปรมใจยิ่ง นางย่อมดีใจที่เจียงซิ่วยินดีมาสนิทสนมกับเจียงเจียน
คลื่นใต้น้ำในเมืองหลวงเวลาผันผ่าน ปีเฉียนอู่ที่ยี่สิบห้า ต้นเดือนหนึ่ง เมืองหลวงครึกครื้นขึ้นนัก มีพ่อค้าและชาวยุทธ์จำนวนมากมายเดินทางไปม
