่มสนใจขึ้นมา “ตอนนั้นเกิดภัยแล้งในบ้านเกิด เดิมทีก็ไม่มีอาหารกินอยู่แล้ว แต่กลับมีคนเถื่อนเข้ามาในหมู่บ้าน คนในหมู่บ้านได้รับจดหมายเตือนล่วงหน้า จึงพากันไปซ่อนตัวอยู่บนภูเขากันหมด ตอนนั้นท่านพ่อของเราไม่อยู่บ้าน และท่านย่าก็ไม่รู้จักให้ครอบครัวออกตามหาสักหน่อย แต่ได้ขนย้ายของมีค่าทั้งหมดขึ้นเขาไป เวลานั้นท่านพ่อกำลังไปตักน้ำในที่ห่างไกล พอกลับมาก็พบว่าในหมู่บ้านไม่มีใครเลยสักคนเดียว”
เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีก็เงยหน้าขึ้นฟังด้วย
“ท่านพ่อยังเด็กและไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขายังคิดว่าขโมยขึ้นบ้าน กำลังด่าทอสาปแช่งอยู่เลย แล้วคนเถื่อนก็มา คนเถื่อนห้าหกสิบคนบุกเข้าไปในหมู่บ้าน ท่านพ่อก็ไม่มีที่จะหลบซ่อนตรงไหน ก็เลยถูกคนเถื่อนจับตัวไว้ คนเถื่อนพวกนี้แค่อยากจะได้ทรัพย์สิน พวกเขาก็ดีใจที่มีคนนำสำรวจได้ จึงให้เขานำทางไปค้นตามบ้าน”
ชาวบ้านเร่งรีบ พวกเขานำของมีค่าติดตัวไปด้วย แต่ก็ยังมีของบางอย่างที่ไม่สามารถนำติดตัวไปได้ซ่อนอยู่ในบ้าน ด้วยหวังว่าพวกเขาจะโชคดี คนเถื่อนไม่สามารถค้นพบได้
แต่หากคนเถื่อนพวกนี้เข้ามาในหมู่บ้าน แล้วได้ของไปไม่พอ พวกเขาก็ไม่ยอมเลิกราง่ายๆ เหมือนกัน
ไม่ต้องพูดถึงการฆ่าคน แต่หมู่บ้านจะต้องถูกเผาแน่ๆ
ดังนั้นเซี่ยหนิวซานจึงนำคนค้นหาตามบ้านแต่โดยดี
คนเถื่อนคิดว่าเขาทำได้ไม่เลวจึงไม่ทำอะไรเขา
หลังจากที่ชาวบ้านกลับมาแล้ว พวกเขาย่อมโกรธแค้นเซี่ยหนิวซาน และเจ้าหน้าที่ทางการของที่
