ีความไม่ใช่จะมีเพียงแต่การสืบสวนคดีเท่านั้น แต่ยังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อีกมาก ซึ่งเป็นเรื่องผ่อนคลายกว่าการสืบสวนคดี แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รัชทายาทจึงออกมาเดินเล่นด้วยกันกับเขา
เดินเล่นก็เดินเล่นสิ รัชทายาทจะพูดอะไรมากมาย
ประเดี๋ยวก็ถามเขาว่าทำงานที่ศาลตัดสินคดีความนี้เป็นอย่างไรบ้าง ประเดี๋ยวก็ถามเขาว่าครอบครัวของเขาอยู่ที่เมืองหลวงนี้ปรับตัวได้หรือไม่
พวกที่ไม่รู้ก็อาจจะคิดได้ว่ารัชทายาทกำลังสนใจครอบครัวของเขา
เขาเคยเป็นโจรมาก่อน ก็กลัวแต่ว่าจู่ๆ วันใดวันหนึ่งพวกเชื้อพระวงศ์จะนึกถึงพวกเขาขึ้นมา แต่นึกไม่ถึงเลยว่า อยู่ๆ เขาจะต้องมาอยู่ต่อหน้ารัชทายาทเช่นนี้
เขาก็เหมือนกับปลาที่ต้องรับกับคมมีดนับครั้งไม่ถ้วน จนมีแรงที่จะดิ้นแล้ว
“ดูเหมือนจะมีเพลิงไหม้อยู่ข้างหน้า” เซี่ยผิงกั่งเหลือบไปมองทางทิศใต้ “ฝ่าบาท นายสิบค่ายระวังเพลิงเป็นเพื่อนเก่าแก่ของกระหม่อม กระหม่อมจะขอ…ไปดูเขาหน่อยได้หรือไม่”
คนออกมาจากค่ายด้วยกันตอนนั้นมีไม่น้อย
ถึงอย่างไรทุกคนกำลังยอมจำนนกับทางการแล้ว มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่หัวหน้าจะได้เป็นขุนนางเท่านั้น แล้วคนอื่นๆ ก็ไม่มีอะไรทำ
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนต่างก็ออกไปจัดการคนเถื่อนและได้รับความดีความชอบจากทางทหาร
ดังนั้นเมื่อมีคนบางส่วนที่อยากจะเป็นทหาร ทางการจึงรับเข้ามาหมด ส่วนบางคนที่ใจไม่กล้าและกลัวว่าราชสำนักจะคิดบัญชีพวกเขาก็เลือกที่จะเปลี่ยนสถานะเป็นพลเมืองดี และเลื