่อมต้องตามไปด้วยเช่นกัน
ใต้เท้าหลิวกำลังกลัดกลุ้มเรื่องเพลิงไหม้อยู่พอดี แต่แล้วเขาก็ได้เห็นเซี่ยผิงกั่ง
เขาเป็นขุนนางตำแหน่งเล็กๆ และไม่รู้จักรัชทายาท แต่เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับเซี่ยผิงกั่ง เมื่อเห็นสีหน้าแสดงความห่วงใยของเขา เขาพูดขึ้นโดยไม่รอให้เซี่ยผิงกั่งถาม “น้องเซี่ย คราวนี้แย่มากจริงๆ หน่วยระวังเพลิงติดอยู่ข้างในกันหมดแล้ว คนข้างนอกก็เข้าไม่ได้ คนข้างในก็ออกมาไม่ได้ จบสิ้นแล้ว จบสิ้นแล้ว!”
“…” เซี่ยผิงกั่งหนังตากระตุกทันที “พี่น้องของข้าติดอยู่ข้างในหรือ”
“ใช่ อยู่กันหมดเลย เดิมทีแม้ว่าเพลิงที่นี่จะดูรุนแรง แต่ก็พอที่จะดับได้อยู่ ทว่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ก็มีควันดำปกคลุมขึ้นมา หลังจากนั้น…ด้านบนก็มีพวยน้ำดูดน้ำขึ้นไปหมด จะให้ดับไฟได้อย่างไรเล่า” น้ำเสียงใต้เท้าหลิวท้อแท้
แม้เขาอาจจะไม่สูญเสียตำแหน่ง แต่ก็อาจโดนลดขั้น
“ที่นี่เป็นโรงทำเทียนหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยถาม “มีคนถูกขังอยู่ข้างในจำนวนเท่าไร”
“ที่นี่เป็นโรงทำเทียน ดังนั้นจึงดับเปลวไฟไม่ได้เสียที” ใต้เท้าหลิวถอนหายใจอีก “เมื่อสักครู่เพิ่งตรวจสอบไป ตอนนี้ข้างในมีหน่วยระวังเพลิง คนงานที่อยู่ช่วยดับไฟ ชาวบ้านมาร่วมชมเรื่องสนุก รวมกันทั้งหมดสามสิบเจ็ดคน จริงสิ ยังมีนักพรตที่ยังตรวจหาที่มาที่ไปไม่พบคนหนึ่งด้วย”
“มีนักพรตได้อย่างไร” เซี่ยผิงกั่งหนังตากระตุกทันที เขาพูดพลาง ปล่อยให้คนราดรดน้ำลงบนตัวเขาพลาง
พี่น้องของเขาอย