นเรือน แล้วพวกนางเล่า
พูดคุยหัวเราะ กินของว่าง สนทนากัน
แม่นางเว่ยคนนั้นยังมักจะพูดต่อหน้านางเสมอว่าเจิ้งหลู่เซิงนั้นดีแค่ไหน…
แน่นอนว่านางก็รู้ว่าเจิ้งหลู่เซิงเป็นคนดี เพราะพวกนางก็โตมาด้วยกัน นางและเจิ้งหลู่เซิงก็เป็นคู่หมายกันมาแต่เล็กเช่นกัน!
หากไม่ใช่เพราะนางเป็นคนจนและตระกูลเว่ยร่ำรวย เจิ้งหลู่เซิงจะผูกสัมพันธ์กับตระกูลเว่ยได้อย่างไรเล่า
ขณะนั้นนางก็รู้เลยว่านางยอมเป็นคนไม่ดีมากกว่าที่จะยอมอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัวตลอดไป
“ท่านป้าเว่ย อย่าได้พูดเลยว่าลูกสาวของท่านโมโหจนต้องตาย ตอนนั้นเจ้าหน้าที่ก็ทำการชันสูตรแล้ว และเห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะตัวนางมีสุขภาพไม่ดี ไม่ยอมหายใจเอง” เหอซิ่วเอ๋อร์ยืนขึ้นมา “แต่แรกข้ากับหลู่เซิงไม่ได้มีอะไรกัน แต่เขาเห็นว่าข้าน่าสงสาร จึงได้ซื้อบ้านให้ข้าอยู่หลังหนึ่งเท่านั้น ตอนนี้ลูกสาวของท่านก็ตายไปปีหนึ่งแล้ว ต่อให้หลู่เซิงคิดจะแต่งงานใหม่ มันก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลนี่ ท่านจะให้หลู่เซิงอยู่กับลูกสาวของท่านไปตลอดชีวิตหรือ”
เมื่อฮูหยินเว่ยได้ยินดังนั้น นางก็โมโหขึ้นมา
“เจ้าลองถามชาวบ้านดูสิว่า ตระกูลเว่ยของข้าห้ามเขาแต่งงานใหม่เมื่อไหร่กัน” นายท่านเว่ยน้ำเสียงเย็นชา “เจิ้งหลู่เซิง ลูกสาวของข้าจะไม่ร่วมฝังกับสุสานตระกูลของเจ้า กลับไปแล้วก็ให้ย้ายหลุมฝังศพทันที ไม่เช่นนั้นตระกูลเจิ้งของเจ้าก็อย่าได้คิดที่จะทำกิจการต่อไปอีกเลย”
หลังจากพูดจบนายท่านเว่ยก็ช่
