้เขาจริงๆ หรอกกระมัง?
ตอนที่ 144 สีหน้าหมองคล้ำ
หยวนปินเห็นท่านพ่อของเขามีสีหน้าท่าทางอย่างนั้นก็รู้ได้ว่า เขาเริ่มสับสนเลอะเลือนแล้ว
“ท่านพ่อ ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ควรลงมือกับซิ่งฮวา แต่ผู้หญิงคนนั้นเริ่มหลอกล่อยั่วยวนข้าก่อนนะ ข้าผิดไปแล้วจริงๆ แต่พวกนางสองพี่น้องก็ไม่ใช่คนดีอะไร นางตายไปแล้วก็ยังใส่ร้ายข้า ข้าเป็นลูกชายของท่านหรือไม่ ท่านย่อมรู้ดีแก่ใจมิใช่หรือ ข้าหน้าตาออกจะคล้ายกับท่านมากขนาดนี้ เหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว”
นายท่านหยวนสงบใจลงได้บ้าง
ถูกต้อง เขาเป็นลูกชายที่เขาเลี้ยงดูมาตั้งหลายปีดีดัก
หน้าตาของเขายังดูคล้ายกับตนเองเมื่อตอนยังเป็นหนุ่มอยู่หลายส่วน
อีกอย่างตอนนี้คนข้างนอกต่างก็พูดจาไร้สาระกันทั้งนั้น ถ้าหากเขาสงสัยชาติกำเนิดของลูกชายเขาจริงๆ เขาก็คงได้กลายเป็นเรื่องตลกของผู้คนจริงๆ ไม่เพียงแต่เขาจะถูกคนด่าว่าถูกสวมเขา แต่เขายังจะถูกหาว่าไร้น้ำยา ไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้อีกด้วย
“เอาล่ะ คุกเข่าอยู่อย่างนั้นเป็นอย่างไรบ้างล่ะ ตอนนี้ข้างนอกคนยังพูดกันอยู่ เจ้าก็อยู่บ้าน ไม่ต้องไปสำนักศึกษาแล้ว” นายท่านหยวนขมวดคิ้วพลางเอ่ย
คำพูดคนนั้นน่ากลัว
ต่อให้เขาเชื่ออย่างหนักแน่นว่าเป็นลูกชายของเขาจริงๆ แล้วจะมีประโยชน์อะไรเล่า คนอื่นเขาไม่ได้คิดอย่างนี้เหมือนกันนี่
ยังมีเรื่องที่เขาบีบคั้นแม่เลี้ยงจนตาย…
สะใภ้เย่คนนั้นก็ไม่ได้เป็นอนุที่มีฐานะต่ำต้อย นางเป็นกุลสตรีที่เขาเขียนหนังสือ
