ช่นนี้มาก่อน แม้จะเป็นบิดาของเขาก็ยังห่างชั้นกับความแข็งแกร่งเช่นนี้มากนัก!
“เขา… เป็นผู้ใดกันแน่….” บุรุษอาภรณ์ขาวตกตะลึง เบิกตากว้างพูดไม่ออกขณะจับจ้องเจียงฉางเชิง ไม่หลงเหลือท่าทีสง่างามเช่นก่อนหน้าอีกแล้ว
ปากน้อยๆ ของสตรีอาภรณ์เหลืองอ้าออกกว้างจนแทบจะกลืนไข่ไก่ลงไปได้ทั้งฟอง แม้แต่หลิงเซียวซึ่งเป็นศิษย์ของเจียงฉางเชิงเองก็ยังมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ขณะที่คนทั้งสามมีสีหน้าตกตะลึง เจียงฉางเชิงก็ตะโกนขึ้นมาคำหนึ่งว่า “ขึ้น!”
เสียงนี้เลื่อนลั่นสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ทำให้คนทั้งสามหูสั่นจนแทบหนวก
โครมคราม!
ยอดเขายุทธ์ขนาดมหึมาสั่นสะเทือนและลอยขึ้น เกิดแผ่นดินไหวอย่างหนักโดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ยอดเขายุทธ์ รอยแผ่นดินแยกหลายรอยทำให้ผืนดินใหญ่แตกออกและขยายไปยังเขาที่อยู่โดยรอบ ลุกลามไปถึงพื้นที่โดยรอบเป็นรัศมีหลายสิบจ้าง ความสั่นสะเทือนยิ่งส่งผลกระทบออกไปไกลหลายร้อยลี้
พวกหลิงเซียวทั้งสามคนยืนอยู่ข้างหลังเจียงฉางเชิง พื้นดินที่อยู่ใต้เท้าจึงไม่มีรอยแยก แต่รอยแยกที่อยู่ใกล้ที่สุดห่างจากพวกเขาไปไม่ถึงห้าจ้าง ทำเอาพวกเขาต้องหวาดกลัวนัก ก้อนหินจำนวนนับไม่ถ้วนกลิ้งลงมา หลิงเซียวและบุรุษอาภรณ์ขาวต้องชักกระบี่ออกมาฟันหินที่ตกลงมาเหล่านั้น
“จะย้าย… จะย้ายภูเขาจริงๆ….” สตรีอาภรณ์เหลืองตาค้าง แม้แต่พูดก็ยังตะกุกตะกัก เสียงสั่นไม่หยุด
ยอดเขายุทธ์สูงนับพันจ้างถูกดึงขึ้นมาจากพื้น บังฟ้าบังตะวัน ทำเอาคน
