ตอนที่ 119 ไม่ขออยู่ร่วมโลก / ตอนที่ 120 ไม้ผุมิอาจแกะสลักได้
ตอนที่ 119 ไม่ขออยู่ร่วมโลก
เมิ่งจี๋ฟังสงสัยเล็กน้อย “จะร่วมมือกันอย่างไร”
“ข้ารับผิดชอบออกคำสั่ง พวกเจ้าเป็นคนทำความสะอาดและยกน้ำ” เซี่ยเฉียวมีท่าทีนิ่งๆ เอ่ยอย่างไม่รีบร้อน ไม่ได้ดูเหมือนว่าจะตั้งตารอคอยเท่าไรนัก
“ออกคำสั่ง!? เฮอะ เจ้าช่างเลือกงานนะ หากเป็นอย่างนั้นเจ้าก็แค่ยืนอยู่ตรงนั้นเฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรสิ!” เมิ่งจี๋ฟังแค่นเสียงออกมาหนึ่งที
“ไม่ตกลงก็ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรข้าทำงานพวกนี้เสร็จก็ไม่ได้เปลืองแรงนัก” เซี่ยเฉียวถอนสายตากลับมา
ไม่เปลืองแรงเลยคงเป็นไปไม่ได้หรอก
ทำความสะอาดม้ายังสามารถนั่งทำได้ ขยับไม้ขยับมือนิดหน่อยก็ได้แล้ว แต่ยกน้ำแบกน้ำเป็นงานที่ต้องใช้แรง ถึงแม้นางจะพยายามประหยัดแรง แต่ไปกลับหลายรอบอย่างไรก็ต้องเหนื่อย
นางยังต้องก้มตัวทำความสะอาดอีก…ซึ่งทำให้เป็นลมได้ง่าย
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้แสดงความกระตือรือร้นใดๆ ออกมา เดินไปตักน้ำที่บ่อช้าๆ ม้าตัวนั้นก็ยืนอาบแดดนิ่งๆ อยู่ในที่โล่งโดยไม่ขยับไปไหน เชื่อฟังนางอย่างมาก
อันที่จริงแล้วม้าป่าพวกนี้ไม่ใช่จะแตะกันได้ง่ายๆ
งานครั้งนี้มีมากเกินไป และต้องทำไปทีละขั้นทีละตอน มืดค่ำแล้วก็ไม่แน่ว่าจะทำให้เสร็จได้
ถ้าหากทำตามเซี่ยเฉียวบอก…
ตราบใดที่ม้าพวกนี้ให้ความร่วมมือก็ไม่ยากแล้ว
“ตกลง! แต่เจ้าต้องรับรองนะว่าม้าทั้งหมดนี้จะเชื่อฟังข้าเหมือนอย่างที่เชื่อฟังเจ้าเมื่
