พิภพอย่างมากที่สุดก็ทำให้คนฝึกมาได้ถึงขั้นเทวจิตเท่านั้น หากเป็นเมื่อหลายสิบปีก่อนมันคงเพียงพอแล้ว แต่วันนี้มันกลับไม่พอ ยามนี้ขั้นบรรลุฟ้ากับขั้นเทวจิตในอาณาเขตตาจึงมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ วิชาวิถีสวรรค์พิภพจึงยากจะรักษาตำแหน่งในวันวานเอาไว้ได้เจียงฉางเชิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “ฝ่าบาทเหน็ดเหนื่อยมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ก็สมควรพักผ่อนสักหน่อย อดีตฮ่องเต้เคยลุ่มหลงในวังหลัง ฮ่องเต้จิ้งจูก็เคยลุ่มหลงในการบรรลุเซียน ต้าจิ่งไม่ล่มสลายเพราะเรื่องนี้หรอกน่า”เฉินหลี่พยักหน้าแล้วถอนหายใจ “ข้าก็ควรปล่อยวางเสียบ้างจริงๆ ช่วงนี้ไม่ได้เป็นขุนนางแล้ว วันๆ มีแต่กัดจิ้งหรีดเป็นเพื่อนหลานชาย เจ้าอย่าว่าไป สิ่งนี้สนุกมากทีเดียว ฉางเชิงเจ้าก็ลองเล่นดูบ้างสิ แต่ปกติเจ้าก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว การฝึกวรยุทธ์นะ แต่ละวันฝึกเพื่อรักษาระดับพลังไว้ก็พอ จะลำบากตรากตรำปานนั้นไปไย ยามนี้เจ้าก็เป็นอันดับหนึ่งแห่งใต้หล้าอยู่แล้ว”เจียงฉางเชิงส่ายหน้า “แค่อันดับหนึ่งในใต้หล้าของต้าจิ่งต่างหาก แผ่นดินที่พวกเราเหยียบยืนอยู่นี้กว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่านอกจากแผ่นดินผืนนี้แล้ว อีกฟากฝั่งหนึ่งของทะเลจะมีแผ่นดินที่กว้างใหญ่กว่าอยู่หรือไม่”เฉินหลี่โบกมือ แล้วบอกอย่างเหนื่อยหน่าย “ข้าฟังคำพูดพวกนี้ของเจ้าแล้วรู้สึกไม่ชินเสียที มนุษย์เดินดินธรรมดาอย่างพวกเรายังไม่กังวลเท่าเจ้าเลย มาดื่มสุรา ดื่มสุรากัน!”เห็นชัดว่าเ