งก็เริ่มแต่งเรื่อง “พี่ใหญ่ ท่านก็พอจะรู้ว่าข้าเล่าเรียนมาจากอาจารย์ ก็เลยดูโหงวเฮ้งเป็น”
“ความกังวลใจของท่านในวันนี้ล้วนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของท่านแล้ว ส่วนวิธีคลี่คลายนั้นอยู่ที่หญิงสาว ดังนั้นท่านพี่ต้องไปค้นหาเอาจากนาง อีกอย่าง…”
เซี่ยเฉียวยื่นมือออกมาทำท่าเหมือนกับกำลังทำนาย
ผ่านไปชั่วครู่เซี่ยเฉียวก็พูดขึ้นว่า “อีกอย่าง…ผู้หญิงคนนี้น่าจะหอมมาก”
“หอม? เรื่องนี้ก็ทำนายได้ด้วยหรือ! เจ้ากำลังหลอกใครเนี่ย!” เซี่ยผิงกั่งยิ้มเยาะนาง
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวแดงเรื่อ “ท่านไปตรวจสอบก็พอแล้ว! ข้าทำนายไม่เคยพลาด!”
“หากอย่างนั้นเจ้าบอกข้ามาอีกสิ ว่านอกจากหอมแล้วยังมีอะไรอีก” เซี่ยผิงกั่งแค่รู้สึกคันไม้คันมือเท่านั้น หากเป็นเซี่ยผิงไหวที่กล้าพูดเรื่องเหลวไหลไร้สาระเช่นนี้ เขาคงยกมือทุบใส่ไปทันทีแล้ว ไหนเลยจะได้พูดจาไร้สาระมากมายขนาดนี้
“มีไฝที่ใต้ตา” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างไร้ยางอาย
“…” หนังตาของเซี่ยผิงกั่งกระตุก “เจ้ายังกล้าพูดอีกนะ!”
เซี่ยเฉียวก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน
หากต้องการจะให้นางทำนาย นางก็ทำได้ แต่การที่จะทำนายดวงนางก็ต้องมี ‘ข้อมูล’ บางอย่าง เช่นเดียวกับการทำโจทย์เลข ถ้าหากไม่รู้อะไรเลย ผลลัพธ์ที่ได้ก็จะไม่รู้อะไรเลยเช่นกัน
หากจะพูดให้ชัดเจน การนับนิ้วคำนวณก็เป็นความสามารถเกี่ยวกับความน่าจะเป็นและตรรกะชนิดหนึ่ง
เมื่อไม่มีข้อมูลเบื้องต้นอะไรเลย นางก็ไม่สามารถที่จะปั้นน้ำเป็นตัวออกมาได้นะ?
“พี่ให
