ขา ก็บอกให้เขารอความตาย!
และยังบอกด้วยว่าอาการของเขาค่อนข้างร้ายแรง รักษาให้ไม่ได้!
เรื่องที่แม้แต่ลูกศิษย์ยังทำได้ เขากลับบอกว่าทำอะไรไม่ได้!
เขามอบสมบัติไปมากมายจึงได้รับยันต์และเวทศาสตราซึ่งช่วยให้รอดมาจนถึงตอนนี้!
“มิใช่ว่าพี่ใหญ่สืบรู้แล้วหรือ ว่าแม่นางเซี่ยเป็นลูกสาวขุนนาง เป็นไปได้หรือที่นางจะยอมช่วย…รักษาข้า อีกอย่างก่อนหน้านี้ข้าก็ทำกับนางอย่างนั้น…” ฉินจื้อเอ่ยและน้ำตาไหลด้วยความสำนึกเสียใจ
หากรู้แต่แรก เขาคงไม่ทำหน้าอย่างนั้นใส่นางเด็ดขาด!
“คุณชายบอกแล้วว่าให้พวกเราเตรียมเงินไว้เยอะหน่อย บางทีอาจจะได้ผลก็ได้ เพียงแต่วันนี้โชคไม่ดี ข้าได้ยินมาว่าแม่นางเซี่ยไปสำนักศึกษาก็เลยคิดจะไปหานางสักหน่อย แต่นึกไม่ถึงว่านางจะกลับออกไปก่อนเวลา” องครักษ์โจวถอนหายใจ
สายตาของฉินจื้อแสดงออกถึงความผิดหวังอีกแล้ว
“เจ้าอย่ากังวลไปเลย ตอนนี้ข้าให้คนไปคอยจับตาดูแล้ว แม่นางเซี่ยยังไม่กลับบ้าน พอนางกลับถึงบ้าน ข้าจะไปที่จวนสกุลเซี่ยทันที” องครักษ์โจวเอ่ยขึ้นอีก
“จู่ๆ ก็โผล่ไปกะทันหัน ข้ากลัวว่าแม่นางเซี่ยจะโกรธเอาน่ะสิ” ฉินจื้อช่างน่าสงสาร
องครักษ์โจวเองก็จนปัญญา!
ตอนนี้หัดรู้เรื่องบ้างแล้ว ก่อนหน้านี้ไปอยู่ที่ไหนมา!
พวกเขาได้พบนักพรตคนอื่นอีกหลายคนระหว่างทางที่มาเมืองหลวง แต่ก็ไร้ประโยชน์
พวกเขามองไม่ออกด้วยซ้ำว่าเขามีปัญหาอะไร
มีเพียงแม่นางเซี่ยเท่านั้นที่ทำนายได้แม่นยำที่สุด!
เพียงแต่หากคนคนน
