มิตร บทเรียนนี้จัดไว้สำหรับให้ผู้หญิงเรียนอย่างเห็นได้ชัด
นั่นคือวิชาการภาคบังคับ นอกจากนี้ยังมีวิชาบู๊คือ ขี่ม้า ยิงธนู และการปาลูกดอกลงไห
ที่เหลือจะเป็นวิชาให้เลือกตามใจชอบ เช่น ชงชา จัดดอกไม้ ดีดพิณ หมากรุก เขียนอักษร วาดภาพ ทฤษฎีดนตรี การคำนวณ งานฝีมือเย็บปัก ไปจนถึงการทำอาหาร และกิจกรรมที่ต้องใช้แรงมากขึ้น ได้แก่ ตีคลี เตะตะกร้อ ซึ่งกิจกรรมพวกนี้เป็นกิจกรรมที่ค่อนข้างเหน็ดเหนื่อย
วิชาพวกนี้จะอยู่ระหว่างทาง อาจารย์สวีเอ่ย ก่อนที่จะส่งคู่มือเล่มเล็กๆ ให้นาง
ภายในคู่มือเล่มนี้จะมีชื่อของอาจารย์และเวลาเริ่มชั้นเรียนเขียนไว้
เซี่ยเฉียวมองสิ่งที่นางสามารถเรียนรู้ได้หลายสิ่งหลายอย่างจนตาลาย
สักพักเมื่อเสียงระฆังดังขึ้น อาจารย์ก็เข้ามา
อาจารย์ประจำวิชาบังคับคืออาจารย์หลี่ว์ ซึ่งกำเนิดในตระกูลขุนนาง เขามีลูกศิษย์มากมาย และนับเป็นผู้รับผิดชอบลูกศิษย์ทั้งหมดในเรือนคงกู่นี้
เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวทั้งตัว อายุประมาณหกสิบปี เครายาวพลิ้วไหว ให้ความรู้สึกเหมือนเทพเซียน และน่าเกรงขามอย่างยิ่ง
“จะมานั่งเรียนเบียดกันได้อย่างไร แต่ละคนกลับไปนั่งที่ของตนเอง” ทันทีที่อาจารย์หลี่ว์เดินเข้ามา เขาเงยหน้าขึ้นกวาดตามองในห้องแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบราบเรียบ
จากนั้นเขาก็รอลูกศิษย์ทุกคนสงบลง ต่างก็หดศีรษะและไม่กล้าส่งเสียงอะไร
ผ่านไปครู่หนึ่งหญิงผู้หนึ่งก็ลุกขึ้นและเอ่ยด้วยท่าทีสุภาพว่า “ท่านอาจารย์… ใต้เท้
