ม่เหมือนกัน
ร่างวิญญาณเน่าเปื่อยขนาดนี้ เซี่ยเฉียวยังรู้สึกได้ถึงปราณที่สับสนในตัวเขา
ตอนที่ยังมีชีวิตเขาน่าจะทำความชั่วมาไม่น้อย
“ท่าน…” วิญญาณมองนางด้วยความหวาดกลัว
ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนถูกนางมองเห็นความลับของตัวเองจนทะลุปรุโปร่งอย่างไรอย่างนั้น
“มีอะไร หรือว่าข้าพูดผิดไป” เซี่ยเฉียวยิ้มเยาะ
คนเราต่างก็มีโหงวเฮ้ง ลายมือ กระดูก และปราณ นอกจากนั้น การดูคนต้องดูที่กระดูกก่อน เพราะเนื้อหนังภายนอกไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่อยู่ภายใน
เพียงแต่มองหน้าผากของเขาซึ่งไม่ได้อิ่มเอิบแปลว่าเขาต้องมีประสบการณ์ชีวิตที่ธรรมดาทั่วไป
เดิมทีกระดูกตรงท้ายทอยมีลักษณะที่ดีอยู่สิบแปดแบบ แต่คนผู้นี้ธรรมดามาก ไม่เข้าลักษณะไหนเลย แปลว่าโชควาสนาไม่เพียงพอ
กระดูกข้างขม่อมแหลมเล็กน้อย เขาประพฤติมิชอบ
กระดูกขมับยุบบุ๋มต้องโดดเดี่ยวลำพัง
กระดูกคิ้วไร้พลัง ไม่เด่นชัด หากร่ำรวยขึ้นมาก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก
แต่โหนกแก้มของเขาถือว่ามีลักษณะที่ดี โหนกสูงโดดเด่น มีลักษณะของคนมีตำแหน่ง กระดูกต้นคอแบนราบมีเนื้อ ไม่ต้องกังวลเรื่องการใช้ชีวิต เพียงแต่เมื่อมองรวมๆ กับตรงอื่นแล้วทำให้ลักษณะที่ดีของทั้งสองตำแหน่งนี้ด้อยลงไปเล็กน้อย ดังนั้นแม้ว่าคนคนนี้จะมีตำแหน่งและร่ำรวย แต่ก็อยู่แค่ในกลุ่มคนเล็กๆ เท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นขุนนางผู้ปกครองหรือเศรษฐีใหญ่
อย่าแม้แต่จะคิด
ท่าทีของเซี่ยเฉียวเย็นชา ยิ่งดูลึกลับคาดเดาไม่ได้มากขึ้นไปทุก