แต่งก็แต่งได้เลย ยิ่งตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในค่ายแล้ว หากตระกูลเซี่ยต้องการสลัดชื่อโจรทิ้งจริงๆ พวกเขาจะต้องปฏิบัติธรรมเนียม
ยิ่งต้องอยู่ในกฎเกณฑ์มากกว่าคนอื่นเสียด้วยซ้ำ!
คนรุ่นเขาและผิงไหวไม่คิดถึงเรื่องนี้แล้ว อย่างไรเสียรากก็ฝังลึกไปแล้ว คิดจะเปลี่ยนก็ยาก
แต่คนรุ่นต่อไปจะต้องรู้ความและมีเหตุผล!
ทว่าเขาไม่สามารถให้กำเนิดเด็กที่เฉลียวฉลาดมีเหตุผลได้นี่? จึงได้แต่คิดจะหาภรรยาที่มาจากครอบครัวขุนนาง มีความรู้ความสามารถ หน้าตาเป็นอย่างไรไม่สำคัญ ที่สำคัญคือต้องประพฤติตัวดี!
ผู้หญิงอย่างนี้…แม้จะมาจากบ้านขุนนางตำแหน่งเล็กๆ ก็แต่งได้
อีกอย่างคนนอกคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนชั่วที่ทุบตีภรรยา จึงกลัวว่าเมื่อลูกสาวบ้านตนเองมาอยู่กับเขาจะถูกตบตีจนตาย ก็เลยไม่เคยพิจารณาตัวเขาเลย
เขาเองก็เหนื่อยใจมาก!
หากเขาไม่สามารถหาภรรยาได้ ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าเขาคงไร้วาสนาจะมีคู่จริงๆ ค่อยหาคนที่หน้าตาไม่ขี้ริ้วขี้เหร่นักมาสืบทอดตระกูล ขอเพียงยกระดับรูปลักษณ์ภายนอกนี้ได้ก็พอแล้ว!
เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าหน้าตาของเซี่ยผิงกั่งนั้นน่าเวทนาเกินไป
อะไรอย่างอื่นก็ดีหมด แต่เรื่องการแต่งงานนี้…ไม่มีวี่แววเลยสักนิด
คิดไปคิดมา นางก็นิ่งงันไป ก้มหน้าลงคำนวณดวงชะตาตามวันเกิดของเซี่ยผิงกั่ง
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพี่ชายของนาง อักษรแปดตัว[1]ของเขานางรู้เป็นอย่างดี
พอคำนวณดูแล้วเซี่ยเฉียวก็ตกตะลึง
คนเกิดในยามไห้จื่อโฉ่ว[2] เห็นอักษรอิ๋น
