ข้าเรียนมีความตั้งใจที่จะเล่าเรียนหรือไม่ หากยืนยันว่าต้องการมอบเงิน ก็ยังคงต้องไปที่สำนักศึกษาเพื่อทดสอบเขียนอักษรสำคัญออกมาสักสองสามตัว เพื่อพิสูจน์ให้แน่ชัดว่าตนเองรู้หนังสืออยู่บ้าง…
โดยเฉพาะเมื่อลูกสาวของขุนนางขั้นสามต้องการเข้าเรียน ซึ่งอย่างน้อยๆ ก็จะมีอายุสิบขวบแล้ว
สำหรับผู้หญิง แม้จะมีคนที่เพิ่งเข้าเรียนตอนอายุสิบหกสิบเจ็ดไม่มาก แต่ก็ถือว่ามี
แต่หากเข้าสำนักศึกษาในวัยนี้ แล้วยังไม่รู้จักตัวอักษรสำคัญๆ เลยสักตัว แม้ว่าสำนักศึกษาต้องการสอนให้ก็คงเรียนรู้ไม่ทันเสียแล้ว
ดังนั้นอย่างน้อยคนที่จะเข้าเรียนก็ต้องอ่านออกเขียนได้มาแล้ว
เซี่ยหนิวซานพาเซี่ยเฉียวออกไปด้วยตัวเอง
เผยหว่านเย่ว์เผยสายตาผิดหวังออกมาตอนที่พวกเขาออกจากบ้าน ทำให้เซี่ยหนิวซานรู้สึกอดรนทนไม่ไหวอยู่บ้าง
หากไม่ใช่เพราะที่บ้านไม่มีเงินจริงๆ เกรงว่าแค่เขาโบกมือก็จะพาเด็กคนนี้ไปด้วยกันแล้ว
“ตลอดทางที่มาเย่ว์เอ๋อร์ก็เอาแต่พูดว่าตัวเองชอบพี่หญิงผู้นี้ อยากจะอยู่ด้วยกันกับนาง ตอนนี้เฉียวเอ๋อร์จะไปเรียนที่สำนักศึกษาของราชสำนักแล้ว เย่ว์เอ๋อร์กลับต้องไปเรียนที่อื่น พี่สาวน้องสาวเลยไม่ได้เรียนที่เดียวกัน…” หลูซื่อค่อนข้างอึดอัดใจ
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
“นางไม่เคยพูดเช่นนี้เจ้าค่ะ” เซี่ยเฉียวหน้าตาจริงจัง
หลูซื่อตกใจทันที “ว่าอย่างไรนะ”
“นางไม่เคยพูดว่าจะอยู่กับข้าเลย ข้าเองก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับนาง คุยกันไม่รู้เรื่อ
