ตอนที่ 37 คุณหนูใหญ่
เซี่ยเฉียวเปิดม่าน และมองออกไปข้างนอก
กำแพงของบ้านตระกูลเซี่ยตกอยู่ในสายตาของนาง ทางเข้าด้านหน้าคนเยอะมากจนมองไม่เห็นว่าใครหน้าตาเป็นอย่างไร
บ่าวรับใช้ของบ้านตระกูลเซี่ยกำลังรออยู่ที่หน้าประตูในตอนนี้
เขาก้าวไปรออยู่ข้างหน้าด้วยความเคารพนบนอบ และรอให้หลูซื่อลงจากรถม้า
“นายท่านเล่า” หลูซื่อลงจากรถ เห็นแต่บ่าวรับใช้ แต่ไม่เห็นสามีและลูกๆ นางจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“นายท่านและคุณชายใหญ่ยังคงอยู่ที่ค่ายทหารในตอนนี้ เดิมทีคิดว่าท่านจะเดินทางกลับมาถึงที่นี่ในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า ไม่คิดว่าจะเร็วเช่นนี้ ตอนนี้ข้าได้ส่งคนไปแจ้งข่าวแล้ว ส่วนคุณชายรองและคุณหนูยังไม่กลับจากสำนักศึกษาขอรับ” พ่อบ้านรีบรายงาน
“สำนักศึกษาหรือ” หลังจากที่เผยหว่านเย่ว์ลงจากรถม้า ใบหน้าของนางดูงุนงง ถามออกมาแผ่วเบา น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย
“อ้อ จัดตั้งขึ้นโดยราชสำนักน่ะ ท่านลุงเซี่ย…พ่อของเจ้าหาลู่ทางและใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อส่งเด็กน้อยทั้งสองไปเรียน” หลูซื่ออธิบายให้ฟังอย่างกระจ่างชัด
เผยหว่านเย่ว์เม้มปาก “ลูกไม่คิดว่าผู้หญิงจะไปยังสำนักศึกษาได้ด้วย ที่เหลียวโจวไม่มีเรื่องเช่นนี้…”
“ถูกต้อง เหลียวโจวเป็นเมืองเล็กๆ และอยู่ห่างไกล ไม่น่าแปลกใจที่จะมีกฎเกณฑ์ควบคุมผู้หญิงอย่างเข้มงวดและไม่อนุญาตให้เข้าเรียนที่สำนักศึกษา แต่ในเมืองหลวงนั้นไม่ใช่ ที่นี่มีสำนักศึกษาขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงถึงสามแห่ง ซึ่งทุ
