ตอนที่ 25 หลบซ่อนตัว
องครักษ์โจวคิดว่าตรงหน้าคือครอบครัวของครึ่งเซียนเซี่ย ดังนั้นเขาจึงสุภาพขึ้นเล็กน้อย
“แม่นางไม่ต้องกลัวหรอก พี่หญิงของท่านกำลังทำความดี อีกไม่นานศพก็คงถูกฝังแล้วขอรับ” องครักษ์โจวปลอบโยนนางเบาๆ
คางของเผยหว่านเย่ว์ยังคงสั่น “ถูกฝังหรือ พี่หญิงไม่รู้จักไม่ใช่หรือ”
“ก็เพราะว่าไม่รู้จักเลยทนไม่ได้ที่จะทิ้งเอาไว้นี้ในป่ารกร้าง แม่นางเซี่ยดูเหมือนจะรู้เรื่องฮวงจุ้ยบางอย่าง จึงจะย้ายไปฝังไว้ในที่ที่ดีกว่า” องครักษ์โจวกล่าวอีกครั้ง
เผยหว่านเย่ว์แทบลืมหายใจ
ควรนำศพที่ไม่รู้จักติดตัวมาด้วยหรือ!
สิ่งที่สกปรกและน่ากลัวเช่นนี้…
เผยหว่านเย่ว์ตากระตุกเล็กน้อย รู้สึกโกรธมากจนพูดอะไรไม่ได้อยู่ครู่หนึ่ง
องครักษ์โจวผ่อนคลายลงและเริ่มสั่งให้คนออกไป เผยหว่านเย่ว์พูดขึ้นอีกว่า “พี่หญิงไม่ควรทำเช่นนี้”
องครักษ์โจวมองกลับไปที่นางอีกครั้ง
“เนื่องจากเป็นศพในป่า ควรมอบให้กับศาลาว่าการ” เผยหว่านเย่ว์สีหน้าซีดเซียว “คนผู้นี้ย่อมมีญาติพี่น้อง ทางการควรตรวจสอบตัวตนของเขา ตามหาครอบครัวของเขาให้เจอ แล้วมอบเขาคืนกลับไป”
องครักษ์โจวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ถูกต้องแล้ว ปกติแล้วขั้นตอนเป็นเช่นนั้น
เพียงแต่ว่าถ้าทำตามขั้นตอนนี้ กว่าเจ้าของกระดูกนี้จะไม่พบครอบครัวได้ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร และหากศพนี้ไม่มีใครทราบตัวตน ลงท้ายก็จะถูกนำไปฝังไว้ในป่าช้าอยู่ดี
แม้ว่าจะฝังในป่าช้า แต่เมื่อไร้ญาติมิตรมาแสดงตัว
