รงไหน” เผยหว่านเย่ว์พูดเบาๆ “คงจะไม่เป็นการดีแน่หากทางการคิดว่าเราจงใจซ่อนศพไว้ ดังนั้น…”
เผยหว่านเย่ว์ชะงักไปเล็กน้อย มองไปยังฝูงชนแล้วพูดต่อว่า “ไม่ทราบว่ามีชายผู้กล้าหาญท่านใดเต็มใจช่วยข้าบ้าง ไปแจ้งผู้ตรวจการให้ข้าได้หรือไม่”
ในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ คงไม่ใช่ว่าเข้าข้างเซี่ยเฉียวกันทั้งหมดหรอกนะ
ถึงแม้เผยหว่านเย่ว์จะยังคงรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็พยายามเก็บอาการอย่างดีที่สุด ให้ตัวเองดูชอบธรรมและสง่างาม ซึ่งก็ทำให้หลายคนอดรู้สึกชื่นชมไม่ได้
“ข้าจะไปเอง!” มีใครบางคนลุกขึ้นยืน
เผยหว่านเย่ว์รู้สึกขอบคุณผู้นั้น เขารีบวิ่งออกไปจากโรงเตี๊ยมทันที
องครักษ์โจวและคนอื่นๆ สับสนเล็กน้อย
ทันใดนั้นก็เข้าใจว่าพวกเขาถูกเมินเสียแล้ว!
อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่เปิดเผยตัวตน แม่นางผู้นี้จึงคิดว่าพวกเขาเป็นคนธรรมดา!
