้ชีวิตมาอย่างไร แต่ดูจากร่างกายของนางแล้ว นางคงทำอะไรแม่กับลูกไม่ได้หรอก” ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่นางไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนด้วยซ้ำ แม้แต่ร่างกายยังไม่แข็งแรงเลย
บ้านที่มีลูกสาวเช่นนี้อยู่ด้วย เมื่อกลับถึงเมืองหลวงแล้วจะเป็นอย่างไรกัน
“ขอให้นางพอมีมารยาทและมีเหตุมีผลอยู่บ้าง เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงลูกสาวตระกูลเซี่ยเสื่อมเสีย ในอนาคตเจ้าก็คงจะพอพึ่งพาตระกูลเซี่ยได้แต่งงานดีๆ” หลูซื่อกล่าวต่ออีก
เผยหว่านเย่ว์ก็เคยคิดเช่นนั้น
แต่ไม่รู้ว่าทำไม หลังจากที่ได้เห็นเซี่ยเฉียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของนางแล้ว ก็เกิดไม่แน่ใจขึ้นมา
“ท่านแม่ คุณชายที่เข้ามาเมื่อครู่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ดูมีฐานะมาก” เผยหว่านเย่ว์พูดขึ้น
“คงจะเป็นพวกพ่อค้าน่ะ มีพ่อค้ามากมายในเมืองสือฝั่ง” หลูซื่อครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วรีบเอ่ยเตือน “ลูกสาวของแม่ จำไว้ว่าผู้ชายจะดูดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์! จริงอยู่ที่พ่อค้าดูร่ำรวยและมีเกียรติ แต่เขาขาดอำนาจ ในสายตาของแม่ พวกนั้นก็เป็นเพียงลูกแกะตัวอ้วนขี้เมาเท่านั้น! ลุงเซี่ยของเจ้าก็เคยร่ำรวยมาก่อน แต่พอเป็นขุนนางก็ยากจนลง แต่เพื่อให้พ้นมลทินให้คนรุ่นหลังลืมตาอ้าปากได้ย่อมดีกว่า แม่ไม่คิดจะพาเจ้ามาเมืองหลวงเพื่อแต่งกับตระกูลพ่อค้าหรอกนะ”
ลูกสาวของนางเพียบพร้อมทุกด้าน หากไม่ได้แต่งกับองค์ชายหรือขุนนาง อย่างน้อยก็ต้องได้แต่งกับขุนนางตำแหน่งเล็กๆ สักคน
“ท่านแม่!” เผยหว่านเย่ว์
