ขาจะต้องโชคดี ได้มีทั้งลูกชายและลูกสาว!
“คลอดแล้วหรือ” องครักษ์โจวถามเมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
“คลอดแล้ว! ได้ลูกสาวน่ะ ถึงแม้ภรรยาข้าจะคลอดก่อนกำหนดหนึ่งเดือน แต่หมอบอกว่านางแข็งแรงดี ลูกสาวโตขึ้นคงสวยเหมือนภรรยาของข้า นางยังวาดรูปเล็กๆ น้อยๆ มาให้ดูด้วย มองดูแล้วช่างน่ารักน่าชังจริงๆ” เมื่อพูดจบฉินจื้อก็กางจดหมายออกให้องครักษ์โจวดูด้วย
องครักษ์โจวหรี่ตามองดู
ดูเหมือนลิงน้อยตัวเล็กๆ ไม่เห็นเหมือนคนตรงไหน?
“อืม น่ารักมาก” เห็นได้ชัดว่าโกหก องครักษ์โจวพยักหน้าให้ “เอายันต์นี้ไป! พกไว้ติดตัว ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ก็เถอะ!” พูดจบ ก็ยัดใส่อกเสื้อของฉินจื้อ
ในตอนแรกเขายังลังเลนิดหน่อยว่าจะเอาเครื่องรางนี้ให้ดีหรือไม่ แต่ตอนนี้เห็นว่าฉินจื้อได้ลูกสาว ความลังเลทั้งหมดจึงหายวับไปทันที
ฉินจื้อโกรธขึ้นมา “ข้าไม่ต้องการสิ่งนี้! พี่ใหญ่โจว ท่านเชื่อเรื่องที่แม่นางผู้นั้นพูดไปแล้วสินะ เรื่องโกหกหลอกลวงทั้งนั้น!”
“ไม่รับก็ต้องรับ มิฉะนั้นข้าจะฟ้องคุณชาย เพราะคุณชายก็รับของของนางมาเช่นกัน ถ้าไม่ชอบก็เยาะเย้ยคุณชายเลยสิ!” องครักษ์โจวข่มขู่เขา
ฉินจื้อกินข้าวไม่พูดไม่จา ทำอะไรไม่ได้ จึงต้องรับมาอย่างไม่เต็มใจนัก
เมื่อต้องพกของไร้ประโยชน์เช่นนี้ติดกายเอาไว้ ทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจ
รู้สึกแปลกๆ ไปทั้งตัว
อยากจะเอาไปโยนทิ้งจริงๆ
ที่ชั้นล่าง วั่นผัวจือเก็บของให้เซี่ยเฉียวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มีหีบห่
