้วที่นางพูดเรื่องอื่นถูกต้องหรือไม่” จ้าวเสวียนจิ่งถามด้วยความสงสัย
“ตอบคุณชาย ไม่ถูกขอรับ” องครักษ์ส่ายหัวทันที “พ่อแม่ข้ามีข้าเป็นลูกเพียงคนเดียว แม่ข้าไม่ได้แต่งงานใหม่ ตอนนี้ภรรยาของข้าท้องและยังไม่คลอดลูกขอรับ!”
“แม่นาง ชัดเจนแล้วหรือไม่” จ้าวเสวียนจิ่งถาม
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “จริงหรือ…เช่นนั้นข้าคงผิดไป”
นางยอมรับความผิดพลาดอย่างง่ายดาย จ้าวเสวียนจิ่งแปลกใจไม่น้อย
“เรื่องที่แม่ท่านแต่งงานใหม่คงไม่ได้บอกท่าน หากกลับบ้านก็ลองไปถามดูเถิด อย่าเศร้าเสียใจไป ผู้ให้กำเนิดไม่สู้ผู้เลี้ยงดู ท่านกับพ่อบุญธรรมท่านผูกพันลึกซึ้งต่อกัน” เซี่ยเฉียวกล่าวอีกครั้ง
จ้าวเสวียนจิ่งเกือบจะหัวเราะออกมา
หญิงผู้นี้ช่างโง่เขลา พูดแต่สิ่งที่ไม่น่าฟัง
“แม่นาง เจ้าอายุยังน้อย…แล้วพ่อแม่เล่า? เหตุใดถึงปล่อยให้เจ้าเที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋นเช่นนี้” จ้าวเสวียนจิ่งยิ้ม ราวกับไม่ได้พบคนที่น่าสนใจเช่นนี้มาเป็นเวลานาน
“เที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋นหรือ” เซี่ยเฉียวรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
มีคนเคยบอกว่านางจะอายุสั้น นางยอมรับได้ เพราะมันเป็นเรื่องจริง
แต่มาบอกว่านางเที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋น นับว่าเกินไปมาก!
