แม้ว่าทุกคนจะมีสถานะเป็นองค์ชาย แต่สกุลโม่จะไม่ปฏิบัติต่อพวกเขาแตกต่างกันสิ่งที่เด็กในสกุลโม่มี พวกเขาก็จะมีเช่นกัน สิ่งที่เด็กในสกุลโม่ไม่มี พวกเขาก็จะไม่มีเช่นกัน ยืนหยัดมุ่งมั่นที่จะปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันในวันข้างหน้า โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านยังคงพัฒนาความเป็นอยู่ของผู้คนในเขตปกครองของตนต่อไปสิบปีต่อมา…ณ ลานฝึกยุทธ์ของจวนอ๋องตะวันตก รอบด้านมีการจัดวางอัฒจันทร์ ด้านบนของอัฒจันทร์มีร่มกันแดดท าจากผ้าไหมสีเดียวกันทั้งหมดตรงกลางเป็นโม่ฉิงและฮูหยินผู้เฒ่านั่งอยู่ ตอนนี้ทั้งสองต่างผมสีขาวโพลนแล้ว ทว่าก็ดูยังกระฉับกระเฉงทางด้านซ้ายของพวกเขาคือสามีภรรยาเสนาบดีเฮ่อ ส่วนทางด้านขวาคือหนานรุ่ยกับเต๋อเฟยต่อมาคือพี่ชายทั้งแปดคนของสกุลโม่ตามล าดับ พร้อมด้วยสะใภ้ทั้งหลาย
ยามนี้ทุกคนก าลังจ้องมองไปยังทิศทางของเวทีประลองตาไม่กะพริบทายาทรุ่นหลังของสกุลโม่ ไม่ว่าจะชายหรือหญิง คนทั้งหมดเรียงแถวตามล าดับอายุ รวมถึงองค์ชายทั้งสี่คนด้วยโม่จิ่วเยี่ยจูงมือเฮ่อจือหร่านเดินผ่านหน้าพวกเด็ก ๆ จากนั้นก็ตะโกนเสียงดัง“การประลองเริ่มขึ้นแล้ว!”ค าพูดของเขาเพิ่งจบลงก็มีคนกระโดดขึ้นเวทีประลองทันที่“ท่านอาเก้า ข้าขอเป็นคนแรก”โม่ชูหานที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลูบหน้าผากของตนเอง แล้วพูดกับภรรยาที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “เจ้าเด็กคนนี้ช่างเหมือนกับข้า มีความกล้าหาญอยู่ในตัว”“เหมือนท่านแล้วมันดีตรงไหน? ดูลูกชายของน้องเก
