ถามต่อไป“นี่คือโรงผลิตกระป๋องใช่หรือไม่”“ใช่แล้ว ผลไม้บนภูเขาที่ซีเป่ยมีปริมาณมาก เพื่อสามารถจ าหน่ายออกไปยังวสถานที่ไกล ๆ ได้ ข้าจึงคิดค้นวิธีนี้ขึ้นมา”“เช่นนั้นที่นี่คือโรงผลิตน ้าตาลหรือ? สถานที่ที่ท าน ้าตาลทรายขาวบริสุทธิ์นั่น?”“ถูกต้อง ข้าเห็นว่าพื้นที่เพาะปลูกของหมานอี๋นั้นไม่เหมาะส าหรับการปลูกพืชไร่ แต่อ้อยกลับมีผลผลิตสูงมาก ข้าจึงให้ชาวบ้านแถบนั้นปลูกอ้อยมากขึ้น น ามาผลิตน ้าตาลทรายขาว”หนานอวี่ฟังแล้วพยักหน้าไม่หยุด อีกทั้งในใจเขารู้ดีว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่มีความคิดเช่นนี้แน่ ความคิดเหล่านี้ต้องเป็นของเฮ่อจือหร่าน
แน่นอน การได้ภรรยาที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ คนเป็นสามีจะยังต้องการอะไรอีก?เมื่อนึกถึงวังหลังของตนเอง แม้จ านวนคนจะไม่มากนัก แต่พวกนางรู้เพียงแต่งตัวสวยงามเพื่อยั่วยวนเขาทุกวัน…แต่มันก็ไม่มีทางอื่นเขาก็ต้องท าเพื่อสืบทอดราชวงศ์ มิเช่นนั้นเขาคงไม่คิดสนใจหญิงงามเหล่านั้นความคิดของหนานอวี่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาเข้าใจเรื่องการท าหน้าที่ตามต าแหน่งดีที่สุด ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องเหล่านั้น เขามาซีเป่ยด้วยรู้สึกว่าในราชส านักไม่มีใครที่ตนเองสามารถพูดคุยได้อย่างเปิดอกจึงนึกถึงโม่จิ่วเยี่ยขึ้นมา แม้การติดต่อระหว่างพวกท่านมีไม่มากนัก แต่ก็รักษาท่าทีความเท่าเทียมกันเสมอมานอกจากนี้ เขายังได้ยินข่าวลือมากมายเกี่ยวกับซีเป่ย มีคนกล่าวว่าการค้าขายของซีเป่ยนั้นเหนือกว่าต้าซุ่นหลายเท่า
