องคารวะ ความคิดชาญฉลาดเช่นนี้ท่านคิดขึ้นมาได้อย่างไรกัน นี่ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน…”เมื่อเผชิญหน้ากับค าชมของถังหมิงรุ่ย เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่นางคิดขึ้นมาเอง แต่เป็นการลอกเลียนแบบจากสิ่งที่มีในชาติก่อนทั้งนั้น“ฮ่า ๆ …เรื่องนี้ง่ายมาก เพียงแต่เจ้าไม่มีเวลาขบคิดเท่านั้นเอง!”เฮ่อจือหร่านหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ แล้วช่วยแนะน าวัตถุดิบและเครื่องปรุงบนโต๊ะกับถังหมิงรุ่ยต่อไม่เพียงถังหมิงรุ่ยที่ฟังอย่างตั้งใจ แม้แต่โม่ฉิงและเสนาบดีเฮ่อก็ฟังอย่างเพลิดเพลินเสนาบดีเฮ่อเพิ่งถูกภรรยาลากมา บอกว่าบุตรสาวเตรียมอาหารรสเลิศเอาไว้ ใครจะคิดว่าสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะล้วนเป็นอาหารดิบ ๆ แล้วจะกลืนลงคอได้อย่างไร?ไม่รู้ว่าที่ซีเป่ยแห่งนี้จะมีธรรมเนียมการกินอาหารแบบดิบหรือไม่การกระท าต่อไปของเฮ่อจือหร่านไขข้อข้องใจของเขาทันที่เพราะน ้าแกงสีแดงในหม้อเดือดแล้ว ทั่วห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสดใหม่ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนเฮ่อจือหร่านคีบเนื้อสองสามชิ้นและลูกชิ้นปลาใส่ลงไปในหม้อก่อนที่นางจะเอ่ย โม่ฉิงก็รีบเชิญให้เสนาบดีเฮ่อทานอย่างใจร้อน
ในเวลาเดียวกัน เขาก็คีบเนื้อบาง ๆ หนึ่งชิ้นใส่ลงในชามของเสนาบดีเฮ่อ“พ่อสะใภ้ นี่คือเนื้อแกะ รสชาตินุ่มละมุนไม่มีกลิ่นคาวเลย แค่จิ้มน ้าจิ้มเล็กน้อยก็สามารถทานได้แล้ว”เสนาบดีเฮ่อเห็นวิธีการรับประทานเช่นนี้เป็นครั้งแรก เนื้อแกะนั้นเพิ่งใส่ลงไปในห