ผู้อาวุโสตงฟาง?
ดวงตาของเจียงฉางเซิงเผยแววตาคาดหวังออกมา เพื่อต้อนให้ยอดฝีมือขั้นกายาทองคำผู้นั้นลงมือ เขาจึงจงใจออมมือไว้ ด้วยเกรงว่าฝ่ามือดาวม่วงขังเทวภูมิของตนจะทำให้อีกฝ่ายตกใจกลัวหนีไปเสียก่อน
เขากำแส้ขนกิเลนแน่นจนข้อมือสั่นเทา หากมองให้ถี่ถ้วนจะเห็นว่าสองมือของเขาสั่นอยู่เบาๆ
ทว่านั่นมิใช่เพราะหวาดกลัว แต่เป็นเพราะตื่นเต้นถึงขีดสุด
โชคดีที่ข้างกายเขาคือผิงอัน หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นคงหลงคิดว่าเขากลัวจริงๆ
“รีบออกมาสิ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง!”
เจียงฉางเซิงพึมพำกับตนเอง ผิงอันไม่เข้าใจคำพูดของเขา ตัวผิงอันเอาแต่จับจ้องขั้นเทวชนแปดคนนั้นที่อยู่ไกลๆ เขาเหมือนสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่พร้อมกระโจนเข้าใส่อีกฝั่งอยู่ตลอดเวลา รอเพียงคำอนุญาตจากเจียงฉางเซิงเท่านั้น
สนามรบเงียบกริบ เจียงฉางเซิงไม่ขยับ ฝั่งต้าจิ่งไม่มีทหารคนใดขยับทั้งสิ้น ส่วนฝั่งกองทัพเก้าอาณาจักรก็กำลังรอให้ผู้อาวุโสตงฟางผู้ลึกลับคนนั้นปรากฏตัว
“ตัวข้าอยู่บนแผ่นดินผืนนี้มาเนิ่นนาน เคยออกเดินทางท่องทั่วสี่สิบสองอาณาจักรกลับไม่เคยพบเจ้ามาก่อน เจ้ามาจากกองกำลังกลุ่มใดกันแน่”
น้ำเสียงเย็นชาดุจน้ำแข็งดังขึ้น ด้านหลังของกองทัพเก้าอาณาจักรมีสายล
