่จิ่วเยี่ยแค่รับฟังไว้เท่านั้น นอกจากการให้คนในตระกูลของตนได้อยู่อย่างสงบแล้ว เขาก็ไม่อยากเรียกร้องอะไรมากไปกว่านี้เมื่อเผชิญกับเรื่องที่ตนเองไม่อยากสนทนา โม่จิ่วเยี่ยก็เพียงพูดคลุมเครือแล้วปล่อยผ่านไป…หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์เปลี่ยนแปลงกะทันหัน โม่จิ่วเยี่ยจ าเป็นต้องรีบกลับไปซีเป่ยเพื่อรับบัญชา เขากับเฮ่อจือหร่านจะรอจนกว่าเสนาบดีเฮ่อจะพ้นจากต าแหน่งแล้วค่อยเดินทางพร้อมกันผลคือแผนการไม่ได้เปลี่ยนแปลงเร็วเท่าที่คิด พวกเขาจึงจ าเป็นต้องกลับไปตอนนี้แล้วพวกเขามียานพาหนะที่รวดเร็ว ช่วยประหยัดเวลาในการเดินทางได้มาก แต่คนอื่นไม่รู้เรื่องนี้ ไม่ว่าใครจะคิดอย่างไร พวกเขาเร่งรีบควบม้ากลับไปซีเป่ยก็ต้องใช้เวลาประมาณครึ่งเดือน แม้จะเพื่อปิดบังสายตาผู้คน แต่ตอนนี้พวกเขาก็ต้องออกเดินทาง
ถึงจะเพื่อปิดบังสายตาคนอื่น แต่ทั้งสองคนก็ยังคงเลือกใช้รถยนต์ขนาดใหญ่เป็นพาหนะอยู่ดีระหว่างทางพวกเขาออกมาจากพื้นที่มิติทุกสามวันเพื่อเดินทางตลอดคืน เมื่อไปถึงพื้นที่ยากจน พวกเขาก็จะใช้ทรัพย์สินที่ได้มาจากท้องพระคลังช่วยเหลือผู้คนแม้จะจงใจถ่วงเวลาเช่นนี้ ทั้งสองก็ยังมาถึงซีเป่ยในวันที่สิบสองหลังจากออกจากเมืองหลวงทันทีที่เข้าสู่เขตซีเป่ย โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านก็รู้สึกถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดบนถนนใหญ่ที่แต่เดิมคึกคักวุ่นวาย บัดนี้สามารถใช้ค าว่าเปลี่ยวร้างผู้คนมาบรรยายได้ ร้านค้าส่วนใหญ่ปิดประตูใส่กุญแจแล้ว มีเพ