ียงอวี้ยืนอยู่บนรถศึกเช่นกัน เพราะนั่นจะทำให้มองเห็นสนามรบทั้งหมดได้สะดวก เขากำลังสั่งการแม่ทัพและนายทหารให้พวกเขาตั้งแถวเป็นกระบวนทัพ เพื่อไม่ให้ถูกกองทัพใหญ่ของศัตรูบุกทะลวงจนทัพแตกกระจาย แต่ไม่ว่าเขาจะจัดทัพอย่างไร เมื่อเทียบกับกำลังของกองทัพฝ่ายศัตรูแล้ว ก็เห็นชัดว่าฝั่งพวกเขาอ่อนแอเสียเหลือเกิน
ฮวงชวน หลิงเซียวกับลูกศิษย์ทั้งหลายของอารามมังกรผงาดลุกขึ้นยืน พวกเขาเคร่งเครียดอย่างยิ่ง เผชิญหน้ากับกองทัพใหญ่ที่มีทหารนับสิบล้านคน ผู้ใดจะไม่หวาดหวั่นบ้างเล่า
“ท่านนักพรตจะมาจริงหรือ”
“น่าจะนะ ไม่นานมานี้มีข่าวลือว่าท่านนักพรตจะมาไม่ใช่หรือ”
“ข้ากังวลว่านั่นจะเป็นเพียงคำพูดที่เอาไว้ปลอบขวัญของกองทัพ”
“ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็ไร้ทางถอยแล้ว!”
“มารดามันสิ ศัตรูมากมายถึงเพียงนี้ ฝั่งตรงข้ามบุกมาหนเดียว พวกเรามิตายกันเกลี้ยงแล้วหรือ”
พวกเขากระซิบกระซาบถกเถียงกันเสียงเบา แต่ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น ไม่ว่ากองกำลังส่วนใดของกองทัพก็ล้วนเป็นเช่นนี้
หลิงเซียวสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง มือขวากำด้ามกระบี่ข้างเอวแน่น แม้เขาจะเคยตะลุยท่องยุทธภพมาแล้ว แต่เพิ่งเคยก้าวเข้าสู่สนามรบเป็นหนแรก
ฮวงชวนสังเกตเห็นความเคร่งเ
